Breaking barriers: Sub 3:30 Marathon!!

Nederlandstalige versie onderaan

On Sunday March 7th , I planned to run my first marathon of the year at the Kruibeke Marathon. Because of COVID-19 there are no actual races going on at the moment but that didn’t stop the organization of the Kruibeke Marathon to set up a corona proof concept. They have pointed out the whole course with arrows during the period of the 27th  of February until the 7th of March. You had 9 days to come and run whenever you preferred. The distance of the course was a half marathon so I was going to do the same lap twice. After the race you were able to order the medal for 10 EURO.

Last year I also ran a marathon on my own with start and finish at our house. I didn’t really felt like doing this again so the concept they offered was perfect for me. Running at a new location is always more fun and knowing you are not the only one over there gives it that little extra. Bruno was going to join me on his bike so I wasn’t all alone. This was convenient to me so he could carry my supplies. We would meet at 8:30 in the morning in Kruibeke. When I arrived it was obvious I wouldn’t be running alone. I saw several little groups of runners starting their races while I was getting ready. This really felt more like a real race compared to last year. At 8:45 I decided to get going. It was chill but the sun was out. My current fitness level never was so high, so I was confident to get started.

The plan was not to start too fast. My best marathons were the marathons where I was able to run a constant pace and this was the plan again. The first kilometre I took it slower to just get going ( 5:10 min/km ). The second and third kilometre I ran a little bit faster as I planned but because of that I was already running the estimated pace I wanted. From there the plan was to try and run as long as possible at a pace between 4:50 and 4:55 min/km. My legs felt good and it was easy to maintain the pace. It was a nice and peaceful area to run a marathon. Some parts of the course where off-road but that didn’t bother me. I finished the first 12 km in less then 59 minutes so I was good. I was lucky it was still pretty quiet on the course. The course wasn’t closed so there were also cyclist and people walking over there. I hoped it would stay like that for the whole race and it wouldn’t be too crowded at the end of the race. As from km 15 it was headwind until almost the end of the first lap. I started to catch up more and more runners so that was good for my confidence and I kept my pace as planned. Running 2 laps gives you the advantage that you know what’s coming up. My heartbeat was very stable during the race so that was another positive sign. I was almost at the end of my first lap. It was getting more crowded already. I finished my first lap in 1:43:10. This was really good but if I wanted to reach my goal, I’ll have to be able to keep it up for the rest of the race.

A colleague from work, came over to cheer for me in the beginning of the second lap. She was waiting for me at a spot where I would pass by twice. On moments like these you realize how much you miss supporters at events. They really give you that boost to keep pushing. My legs still felt great and my energy level was also high. Because of this, I was getting more and more confident. During my previous marathons there was always a moment where I lost the mental battle. This time I told myself from the start not to start talking negative to myself but the contrary. During the second lap of the race my pace was really good. Some parts I ran faster then 4:50 min/km and I caught up more and more runners. I knew my margin was increasing because of this but the final kilometres I would have headwind again so maybe I would need it. The marathon usually starts at 35 km so I decided to follow up my timings very consistent from there. I started to count down but in a positive way. After every kilometre I finished, I gave myself a small pep talk I was doing a great job and that I was going to succeed today. It was getting more and more crowded on the course so I had to run from one side of the road to another one. The surprised faces I got sometimes from the people who I passed by gave me an extra push. I had to conquer the steep hill one more time and then it would be a long straight road towards the finish. I was surprised how good my legs felt after 40 km. I realized I would finally succeed. In a distance I could see the finish and there were more people over there then I’ve expected. I even got goosebumps because of it! There was a photographer waiting at the finish. When I arrived I’ve made fist bumps. I wanted to shout out all the frustrations of the previous marathons but I didn’t want all the people to look at me so I decided not to do that. I crossed the finish in 3:27:53 but my watched said the distance was 42,6 km. According to Strava I ran the marathon in 3:25:35! I was so happy with this result! Finally I was able to break down that wall of 3:30. Being able to do this on a course that wasn’t that easy and setting the pace the whole race myself only gives me more confidence. Off course I want to run this time again in an official race soon but after this race I’m sure I can do it! A few days ago the organization released the final leader-board based on the data they have received from Strava and I finished third place!! This was something I would never have expected!

This time I recovered really fast after my marathon. 2 days after the marathon I was doing core exercises again and a day later I did my first recovery run. My legs feel strong and my heartbeat is at the same level as before the marathon. This gives me another advantage to keep getting stronger and faster. Marathon number 9 is done! Now it’s time to look forward to my next goal but I’ll keep enjoying this great feeling at the same time!

Nederlandstalige versie

Grenzen verleggen: Sub 3:30 Marathon!!

Zondag 7/03 stond de eerste marathon van het jaar gepland namelijk de Kruibeke Marathon. Omwille van COVID19 zijn er uiteraard geen grote events mogelijk maar dat weerhield de organisatie van de Kruibeke Marathon er niet van om een gratis coronaproof-editie op poten te zetten. Zij hadden het parcours volledig uitgepijld en je kon vrij starten tussen 27/02 tot en met 07/03. Je had dus 9 dagen de tijd om te komen lopen. Het parcours zelf was een halve marathon dus moest je 2 ronden lopen om aan een volledige marathon te komen. Achteraf kon je voor slechts 10 EUR nog een medaille bestellen.

Vorig jaar liep ik een solomarathon met start aan mijn voordeur. Hier had ik eerlijk gezegd niet zoveel zin meer in dus dit concept was ideaal. Op locatie lopen geeft toch dat tikkeltje extra en je loopt ook niet helemaal alleen omdat er nog lopers op het parcours zijn. Bruno ging me deze keer volgen op de fiets dus hij kon voor de bevoorrading zorgen. Rond half 9 in de ochtend hadden we afgesproken in Kruibeke. Toen ik aankwam, was het best druk aan de start. Ik zag nog net enkele groepjes vertrekken voor mij. Hierdoor kreeg ik toch net iets meer dat wedstrijdgevoel. Uiteindelijk begon ik aan mijn wedstrijd om 08:45 uur. Het was fris maar zonnig. Ik startte met handschoenen aan maar deze gingen na 7 km al uit. Conditioneel stond ik op mijn beste niveau tot nu toe dus ik ging met vertrouwen van start.

Ik had mezelf voorgenomen niet te hard te gaan vanaf de start. Mijn beste marathons tot nu toe waren diegene waarin ik een constant tempo gelopen heb en dat was ook het plan voor deze wedstrijd. De eerste kilometer liep ik rustig om erin te komen ( 5:10 min/km ). Kilometer 2 en 3 liep ik eigenlijk een paar seconden sneller dan voorzien maar hierdoor zat ik wel onmiddellijk op het tempo dat ik als doel had. Vanaf de 4de kilometer probeerde ik te lopen tussen 4:50 en 4:55 min/km. Ik kon het tempo vlot aanhouden en had een goed gevoel in mijn benen. Het was een mooie en rustige omgeving om door te lopen. Af en toe zaten er stukken tussen op het parcours waar de weg onverhard was maar toch bleef ik het tempo aanhouden. De eerste 12 kilometer liep ik in net geen 59 minuten. Ik wist dus dat het tempo goed zat. Gelukkig was het nog relatief rustig verder op het parcours. Aangezien het geen afgesloten parcours was, reden er ook wielertoeristen of kon je wandelaars tegenkomen. Ik hoopte vooral dat dit geen invloed zou hebben in het verdere verloop van mijn wedstrijd. Vanaf 15 kilometer kwamen we in een zone waar er vooral tegenwind stond. Ik begon meer en meer lopers in te halen wat me vertrouwen gaf en ik bleef tempo maken. Aangezien het 2 ronden waren, wist ik wat me nog te wachten stond. Mijn hartslag bleef constant dus dat was eveneens een positief teken. Ik zat nu in de laatste strook van mijn eerste ronde. Het was opvallend drukker al in vergelijking met toen ik aan de wedstrijd gestart was. Ik kwam de halve marathon door in 1:43:10. Perfect op schema maar ik mocht geen terugslag krijgen of het zou spannend worden om mijn doel te behalen.

In het begin van de 2de ronde stond er nog een collega van mijn werk te supporteren. Op zo een momenten merk je toch wat voor een boost supporters geven tijdens een event. Zij stond op een punt waar ik nog een keer zou passeren een aantal kilometer later. Ik had nog steeds een goed gevoel in mijn benen en ook qua energieniveau. Mijn vertrouwen begon hierdoor alleen maar toe te nemen. Tijdens mijn vorige marathons kreeg ik het mentaal soms lastiger waardoor ik vooral negatieve gedachten in mijn hoofd kreeg. Nu had ik mezelf voorgenomen om die negatieve gedachten geen kans te geven. Ik bleef maar andere lopers voorbij steken en mijn tempo lag in het tweede deel zelfs vaak onder de 4:50 min/km. Ik was meer en meer marge aan het nemen zonder dat ik in het rood aan het gaan was. Ik wist natuurlijk wel dat ik op het einde opnieuw wind tegen ging hebben dus die marge was misschien wel nodig. Vanaf kilometer 35 begon ik heel consequent mijn kilometertijden te volgen. Ik begon af te tellen maar op een positieve manier. Ik bleef mijn tempo vasthouden. Na elke kilometer pepte ik mezelf op dat ik perfect op schema lag en dat het mij zou lukken! Het was nu best druk geworden op het parcours dus ik slalomde van de ene naar de andere kant om wandelaars of andere lopers voorbij te steken. De verbaasde blikken die ik soms kreeg, gaven me een extra boost. Ik moest nog een laatste keer het venijnige klimmetje doen en dan was het in rechte lijn naar de finish. Ik was zelf verbaasd hoe fris mijn benen nog voelden op 40 km. Ik besefte nu echt wel dat het binnen was. In de verte zag ik de finish al waar best veel mensen stonden. Hierdoor kreeg ik kippenvel en de fotograaf stond klaar om foto’s te nemen. Ik balde mijn vuisten toen ik aan de finish kwam. Ik wilde al mijn frustraties van mijn vorige marathons uitschreeuwen maar ik hield me toch maar in. Ik kwam over de finish in 03:27:53 maar de afstand op mijn horloge was ook 42,6 km. Volgens strava liep ik de marathon zelf in 3:25:35!! Hier was ik zo ontzettend blij mee! Eindelijk heb ik die grens van 3:30 gesloopt!!  Dit op een parcours dat toch niet evident is en terwijl ik heel de wedstrijd door zelf het tempo heb gemaakt! Dit geeft echt enorm veel vertrouwen. Nu wil ik dit alleen nog eens overdoen in een officiële marathon maar daar ben ik nu helemaal zeker van dat dit me gaat lukken! Begin deze week heeft de organisatie van de marathon van Kruibeke het definitieve klassement opgemaakt op basis van de gegevens die zij hebben doorgekregen via Strava. Ik liep zowaar de 3de snelste tijd op de marathon wat wel een heel leuke extra is!

Mijn herstel na de marathon is deze keer ongelofelijk snel gegaan! 2 dagen na de marathon was ik al opnieuw core-oefeningen aan het doen en een dag later deed ik mijn eerste recuperatietraining. Mijn benen voelen enorm fris aan en mijn hartslag ligt op het niveau van voor de marathon. Ik zal dus gewoon kunnen verder bouwen op mijn huidige conditie wat alleen maar een voordeel is! Nu is het uitkijken naar het eerstvolgende grote doel dit jaar! Marathon 9 zit erop en hier ga ik nog wel even van nagenieten!

How I ran out of 2020?

Nederlandstalige versie onderaan

First of all I want to wish everyone the best for 2021! What a year 2020 has been… My final blog post was about my marathon in September. It’s not that I haven’t been busy, on the contrary! I started 2021 as the fittest version of myself for the past years. That feels really good after a year without a lot of positive news. In this post I will talk about what I’ve been up to the last months of 2020.

After the marathon I took it a little bit slower the first weeks but then it was time to pick up my routine. As a runner you don’t only profit from running. You also have to pay attention to core and strength exercises. This is something I’ve never done in the past because I didn’t really knew how to start with it. Because of the first lockdown in March you could find a huge offer of videos with these exercises to do at home. I started with a few sessions a week of 15 minutes. I thought it would be better and more fun to do a few short session instead of 1 long session. It’s also easier to schedule these shorter sessions. They went really well so after a while I decided to make them a little bit longer. At this moment I try to do 4-5 sessions a week of 25 minutes. After a few weeks I felt a positive effect of these exercises while I was running. I’ve had more strength in my legs so it was easier to run at a higher pace. When you have this effect so fast it’s a good motivation to keep doing these exercises. That is one of my goals for 2021!

I didn’t have any specific running goals anymore for 2020 after running my marathon. As there were no more events this was the perfect moment to get as strong as possible to start the new year. In November I started to run 4 – 5 times a week again. I noticed really fast that I was getting back in shape. This year the Kasterlee Marathon was cancelled but they’ve had a nice alternative. They had put out the whole course for a whole month so you could run whenever you wanted and enjoy this beautiful environment. To run a full marathon you had to do the same lap twice. At the end of the month I went 4 times and every time I went, I ran faster and faster. The last time if felt like I’ve had wings and finished in 1:42:23 on a tough course.

Due to a lack of races I wanted to finish the year with some kind of challenge. I came upon the 1 grateful mile runstreak during December. Running a minimum of 1 mile a day seemed like a fun challenge so I joined them. I was feeling good so I started the challenge 5 days earlier. I never could have thought that this runstreak would have such a positive effect. I was scared to get injured but in fact I just became stronger week after week. I ran 44 days in a row now but off course I didn’t run the same distance every day. There were days where I ran less then 5 km but on other days I ran a half marathon. During the runstreak I ran one PR on 5 km. I ran 20:43!! Since the start of the runstreak I ran a total of 382 km.

If I look back at 2020 I have to say it was a good running year for me! Okay, there were barely any races but still I managed to break almost every PR I’ve had and I’ve made a solid base 2021. And 2021 itself? The start couldn’t have been better! I’ve been asked to join the Brooks Run Happy Team and off course I am really excited about this! I really look forward meeting all the team member and represent Brooks the best way as I can. Beside that I was also asked to become an ambassador for Foodspring. I’ll write a blogpost about this real soon too! As you can see I couldn’t wish for a better a start of the year! As for running races we will have to see how everything will develop this year but at the moment most races are scheduled during fall season. We will see what happens! I can’t wait to get started!!

Nederlandstalige versie

Hoe liep ik weg van 2020?

Eerst en vooral wil ik iedereen nog het beste wensen voor 2021! Wat is 2020 een bizar jaar geweest… Mijn laatste blog dateert al van mijn marathon die ik gelopen heb in september! Het is niet dat ik heb stilgezeten in tussentijd, in tegendeel zelfs! Ik ben 2021 ingaan als de fitste versie van mezelf van de laatste jaren en dat doet toch wel deugd na een jaar waarin weinig positief nieuws te rapen was. Waar ik me de laatste maanden nog mee bezig gehouden heb, zal ik in deze blog wat vertellen.

Na mijn marathon heb ik het iets rustiger aan gedaan de eerste weken maar ik was van plan om snel de draad terug op te pikken. Als marathonloper heb je niet enkel baat bij looptrainingen maar ook bij core- en krachtoefeningen. Dit is iets waar ik in het verleden nooit aandacht aan besteedde omdat ik niet goed wist hoe eraan te beginnen. Tijdens de lockdown in maart kwam er opeens een enorm aanbod van video’s online waardoor je dus perfect thuis oefeningen kon doen. Zo begon ik met een sessie van 15 minuten een paar keer per week. Het leek me leuker om kortere sessies te doen in de plaats van onmiddellijk een sessie van een uur. Die kortere sessies zijn gemakkelijker in te plannen. Dit ging vrij vlot en al snel besloot ik de sessies een beetje langer te maken.  Op dit ogenblik doe ik 4 à 5 sessies per week van 25 minuten. Na enkele weken deze oefeningen te doen, merkte ik een positief verschil tijdens mijn looptrainingen. Ik kreeg meer kracht in mijn benen waardoor ik gemakkelijker aan een hoger tempo kon lopen. Als je zo snel positieve effecten merkt, motiveert dit uiteraard om deze oefeningen te blijven doen. Dat is een van mijn doelen voor 2021!

Na mijn marathon in september had ik geen verdere specifieke loopdoelen meer voor 2020. Aangezien er geen events meer waren, was dit het ideale moment om zo sterk mogelijk aan het nieuwe jaar te kunnen beginnen. In november begon ik terug meer regelmaat in mijn trainingen te steken. Ik merkte al snel dat mijn conditie terug de goede richting uitging. De marathon van Kasterlee kon uiteraard niet doorgaan maar zij hadden voor een mooi alternatief gezorgd. Zo stond een ganse maand het volledige parcours uitgepijld en kon je dus toch nog genieten van dit mooie parcours! Om een volledige marathon te lopen, zou je 2 keer dezelfde ronde moeten doen. Uiteindelijk ben ik 4 keer geweest en elke keer liep ik sneller en sneller.  De laatste keer leek het wel alsof ik vleugels had en liep ik de halve marathon in 1:42:23 op een zwaar parcours.

Wegens een gebrek aan wedstrijden wilde ik het jaar toch nog afsluiten met een uitdaging. Zo kwam ik uiteindelijk de 1 grateful mile runstreak tijdens de maand december. Minimum 1 mijl per dag lopen, moest wel lukken dacht ik. Ik voelde me ook goed dus begon 5 dagen vroeger aan de runstreak waar ik momenteel nog altijd met bezig ben. Ik had nooit durven denken dat de runstreak zo een positief effect zou hebben. Ik vreesde dat ik last zou krijgen van kwaaltjes maar het tegendeel is waar. Ik voelde me week na week sterker en sterker worden. Ik heb nu 44 dagen op een rij gelopen. Uiteraard liep ik niet elke dag evenveel. Zo zijn er dagen bij dat ik minder dan 5 kilometer liep terwijl ik op andere dagen een halve marathon gelopen heb. De runstreak was in ieder geval goed voor een nieuw PR op de 5 km. Dat staat nu op 20:43! Sinds de start van mijn runstreak heb ik 382 km gelopen.

Als ik achteraf terugblik op 2020 was het op loopvlak zeker geen slecht jaar! Oké, er waren weinig wedstrijden maar ik heb bijna elk PR verbeterd dat ik had en ik heb er ook voor gezorgd dat ik een sterke basis heb gelegd voor 2021. En 2021 zelf? De start kon in ieder geval niet beter zijn! Ik werd gevraagd om dit jaar het Brooks Run Happy Team te versterken waar ik uiteraard zeer enthousiast op ingegaan ben! Ik kijk er enorm naar uit om de andere leden van het team te ontmoeten en om Brooks te mogen vertegenwoordigen! Daarnaast werd ik ook nog gevraagd om ambassadeur te worden voor Foodspring! Hier zal ik binnenkort ook een iets uitgebreidere blog over schrijven. Kortom, een ideale start van het nieuwe jaar! Qua wedstrijden zal het nog afwachten worden aangezien de meeste in het najaar gepland staan maar wie weet wat er nog uit de bus komt! Ik heb er in ieder geval ontzettend veel zin in!

Marathon 8: 42,2 HomeRun

Nederlandstalige tekst onderaan

Marathon 8: 42,2 HomeRun

September 6th, this day was marked in my agenda for a while now. After training for a almost a year without barely any races, I wanted to see where I was at. As I told you before I decided to run my own marathon after the cancellation of the Antwerp Night Marathon. My coach, Luk Bosmans, would cycle with me during the whole race. For him this was also an opportunity to see how I handle the race and maybe see some things I should work on for my following races.

For my solo marathon I decided to make my own route. I ran the largest part of my route several times before during my long runs so I was well prepared. Because of this, I knew that the first half was going to be the hardest part of my marathon. Although this wasn’t an official marathon, I tried to prepare the same way as I did with my other marathons. Nevertheless I noticed I was a lot calmer then I usually am the days before the race. You miss the adrenaline you have on race day. Going to the marathon expo and seeing all the other runners. It’s a special feeling. I’ve made my own bib to motivate myself.

At 9 am it was time to get to business. The weather conditions were really good so I couldn’t complain about that. The first km I ran at a pace of 11km/h. From there on I’ve had the intention to run at a pace to run sub 3:30. It was fun to show my coach around the area where I do all of my training. Just passed 5 km my wife and kids were cheering for me at our friends place. When I turned around the corner, they started shouting immediately. This gave a me a huge boost but my heartrate increased a lot too. I’ve had to make sure my heartrate got back to the normal level the next kilometers. My legs were feeling great and the kilometers flew by like it was nothing. I passed the 10km mark in 50:28. I’ve had to catch up some time to run sub 3:30.

The part between 10 and 20 km was going to be the hardest of the race. So it wasn’t going to be easy to catch up some time during this part of the race. I knew there were 3 more difficult area’s I’ve had to run. The first difficult part was about 1 km long with a small increasing percentage. The second one was 1,5 km further with a little bit of trail running. This was easier for me then for my coach on his bike! Last but not least I’ve had to cross the Col Roger at 18 km. This is also one of the hardest parts during the Kasterlee Marathon. Although this was the hardest part of my race, I’ve still had a good feeling about it. I passed the 20 km in 1:39:49. Still behind schedule…

Halfway my race I ran through the center of Kasterlee to run back to Lichtaart. My wife and kids were there cheering for me again. The feeling was still good. I knew the hardest part of the course was done so I was hoping to catch up some time in the next part of my race. The sun was shining and it was getting more hot. Luk advised me to make sure I drink enough in this stage of the race. I tried to keep up with my pace. I passed the 30 km in 2:29:01. I’ve caught up some time and that gave me an extra boost. I realized it was going to be hard because usually the marathon only starts from 35 km.

The route I’ve made was one big lap of 37 km. After that lap I would pass by my home again and do a final short lap of 5 km. It was getting more and more difficult to keep up with my pace and I also had the feeling I had to go to the toilet. I tried to push on because I was scared to get cramps if I would stop running. At 38 km I decided to take a shot toilet break. I tried to get back on track as fast as possible and luckily I didn’t get any cramps. I had to bite my teeth more and more and couldn’t keep up with my pace anymore. I realized sub 3:30 wasn’t possible anymore. About 2 km before the finish I saw my supporters again. I gave them a high 5 and went on for the last part. Sub 3:30 wasn’t possible anymore but I was still running a new PB. In the end I crossed the finish line at our home in 3:31:58. I improved my PB with 5 minutes. When I crossed the finish everybody was cheering and throwing confetti. What an amazing feeling!! I’ve let myself fall down on the grass and had some more confetti thrown over me. I also received the one and only 42,2 HomeRun medal from my 2 biggest fans. There was no place for disappointment! Sub 3:30 was the goal but I knew in advance it wasn’t going to be easy doing this all on my own. After this race I do realize that I will be able to run sub 3:30. I’m very grateful for all the support I have received from my coach and my loyal fans! Without them this wouldn’t have been possible. I’m already looking forward to be at the starting line of an official marathon next year. Hopefully on the 11th of April in Rotterdam next year!

Nederlandstalige tekst

Marathon 8: 42,2 HomeRun

6 September 2020, deze dag stond met stip in mijn agenda aangeduid. Na een gans jaar trainen met amper wedstrijden werd het tijd om te zien waar ik stond. Zoals ik reeds had geschreven in een vorige post had ik na de afgelasting van de Antwerp Night Marathon besloten om een marathon op mijn eentje te lopen. Ik zou begeleiding krijgen van mijn coach ,Luk Bosmans, op de fiets. Dit was voor hem ook de ideale mogelijkheid om te zien hoe ik het doe tijdens een marathon en aan welke punten ik nog kan werken naar de toekomst toe.

Voor mijn solomarathon had ik zelf een route uitgestippeld. Het grootste deel van deze route komt ook aan bod tijdens mijn lange duurlopen. Zo was ik goed voorbereid en wist ik dat het eerste deel van de marathon het zwaarste zou zijn. Ondanks dat het geen officiële marathon was, heb ik toch geprobeerd om me zo normaal voor te bereiden als anders. Toch merkte ik zelf ook op dat ik rustiger was dan anders. De wedstrijdadrenaline ontbreekt toch. Naar de marathonbeurs gaan en al de andere lopers zien. Het blijft toch een speciaal gevoel. Ik had wel een startnummer gemaakt om mezelf te motiveren.

Om 9 uur ging mijn marathon van start. De weeromstandigheden waren ideaal dus daar mocht ik al niet over klagen. De eerste kilometer liep ik tegen 11 km/u ongeveer. Daarna was het de bedoeling om zo snel mogelijk aan te pikken met het juiste tempo. Het was leuk om aan mijn coach te laten zien waar ik al mijn trainingen afwerk. Iets voorbij 5 km gingen mijn vrouw en kinderen bij vrienden van ons supporteren langs de weg. Toen ik de bocht uitkwam, begonnen ze al te roepen. Dit gaf me een enorme boost en mijn hartslag schoot ook even de hoogte in. Deze moest ik terug onder controle krijgen tijdens mijn volgende kilometers. Het gevoel in mijn benen zat goed en de kilometers gingen vlot voorbij. De eerste 10 kilometers liep ik in een tijd van 50:28. Ik moest dus nog wel wat tijd goedmaken om sub 3:30 te kunnen lopen.

Het blok tussen de 10 en 20 kilometer ging qua parcours het zwaarste worden. Het ging dus niet gemakkelijk worden om in deze fase veel tijd goed te maken. Er zaten 3 lastigere stukken in. De eerste was een strook van ongeveer 1 km waar het de ganse tijd een licht stijgingspercentage had. 1,5 kilometer verder was er een strook onverhard terrein maar dit liep vlotter voor mij dan voor mijn coach met zijn fiets. Vervolgens moest ik op kilometer 18 over de Col Roger. Dit is ook een van de zwaarste onderdelen van de Marathon van Kasterlee. Ondanks het zwaardere deel had ik toch nog steeds een goed gevoel. Uiteindelijk kwam ik de 20 kilometer voorbij in 1:39:49. Ik had dus nog steeds wat werk voor de boeg…

Halfweg de wedstrijd liep ik door het centrum van Kasterlee om terug richting Lichtaart te lopen. Iets voor de kerk stonden mijn vrouw en kindjes er opnieuw om me een extra duwtje in de rug te geven. De moraal zat nog steeds goed.  Het zwaarste deel zat erop dus hopelijk kon ik in deze fase wat tijd goedmaken. Het zonnetje begon er door te komen en zo voelde het al snel wat warmer aan. Luk raadde me aan om zeker voldoende te drinken in deze fase. Ik probeerde het tempo aan te houden. Ik kwam aan 30 kilometer in 2:29:01. Ik had dus redelijk wat tijd ingehaald in deze fase en dat gaf me moed. Ik besefte wel dat het moeilijk ging worden want ik wist maar al te goed dat het pas echt zwaar begint te worden vanaf 35 kilometer.

Mijn parcours bestond uit een grote ronde van 37 kilometer. Daarna liep ik terug voorbij ons huis om nog een laatste kleine ronde te doen van 5 kilometer. Ik begon het zwaar te krijgen om het tempo aan te houden en ik begon meer en meer het gevoel te krijgen dat ik naar het toilet moest gaan. Ik probeerde door te zetten want ik had schrik dat ik anders krampen zou krijgen in mijn benen als ik zou stoppen met lopen. Na 38 kilometer besloot ik toch om snel even te stoppen voor een plaspauze. Ik probeerde zo snel mogelijk terug te vertrekken en kreeg gelukkig geen krampen. Ik moest wel meer en meer op men tanden bijten en merkte dat ik het tempo niet meer kon vasthouden. Ik besefte dat de 3:30 niet haalbaar zou zijn. Op iets meer dan 2 kilometer van de finish stonden mijn supporters opnieuw langs de kant. Ik gaf ze allemaal nog eens een high 5 en probeerde door te zetten. Die sub 3:30 zat er niet meer in maar ik was nog steeds een PR aan het lopen op mijn eentje. Uiteindelijk kwam ik thuis over de finish gelopen in 3:31:58. Een verbetering van mijn PR met ongeveer 5 minuten. Ik werd onthaald met gejuich en confetti. Wat een zalig gevoel!! Ik ging uitgeteld op het gras liggen en kreeg nog wat confetti over me heen gegooid. Ik kreeg ook de enige 42,2 HomeRun Medaille van mijn 2 grootste fans. Plaats voor teleurstelling was er niet! Ik had oorspronkelijk 3:30 als doel maar dit op mijn eentje doen was al heel wat. Ik besef maar al te goed dat het er echt wel inzit. Ik ben heel dankbaar voor de steun die ik heb gekregen van mijn coach en mijn trouwe supporters! Zonder hen was dit niet mogelijk geweest. Ik tel nu al af om terug aan de start te staan van een officiële marathon. Hopelijk volgend jaar op 11/04 in Rotterdam!

Marathon Travels: a luxurious running travel agency.

English only

Hi guys

This year I’ve ran more compared to the previous years. Because of COVID-19 almost every race got cancelled from the end of March until now. Because of this ,I started looking for an alternative and came upon the virtual races organized by Marathon Travels. I’ve joined all of their races so far and I’ve already written some race reports about them too. I’m very proud to have become one of their ambassadors. I think now it’s a good time to tell you a little bit more about Marathon Travels and there is no better way then doing this together with the CEO of the company: Marina Angela. She’s an ultramarathoner and Triathlete with already an impressive list of races she completed ( HMDS,   Ironman 70.3, … )

Marina, how and when did you come up with the idea to start a running travel agency?

I travelled to more than 20 countries to run marathons in the worlds most exotic and remote places – salt lakes, deserts and mountain ranges. People then kept asking for travel advice or sometimes even joined me for races. I really enjoyed showing them around and decided this was what I want to do for a living.

 What is the difference between your travel agency compared to other running travel agencies?

Our trips are far more personal and selected. We do not offer big group tours or simple hotel bookings and busses. Travelling with us means full service from “gate to gate” – we take care of your transfers, chose exquisite accomodations and plan all the activities around including cultural sights, post race spa visits and being around a small group of selected runners who match your interests!

 You probably had a completely other idea of the first year for your company. Because of COVID-19 it’s almost impossible to organize a running trip this year. How did you handle this?

We tried to kick off a first trip to Semi de Paris which ended in running our personal half marathon without the official event (It was really a lot of fun!). Now we are looking into countries with less CoVid cases where it is safe to travel and already plan on organizing a few things this autumn and next year. Besides, we started our own jewellery line and started hosting virtual events.

 You started organizing virtual races. The concept you offer is different compared to most of the virtual races and that’s why they are so attractive. Will you continue to organize these virtual races too once the Pandemic is over?

So far, the reactions to our virtual charity races have been amazing and we will definitely keep on doing that! Racing for charity is a great opportunity to raise funds while staying active, also after this pandemic crisis. 

The first real trip you were going to organize was to Ibiza. The trip is now rescheduled to May 2021. A few nights on a boat and 2 days on the Island. The concept looks really amazing. Can you tell us something more about other destinations and trips you have in mind?

Besides our Ibiza Yacht Running trip, we plan to travel to Israel once it is back open, but we would love to hear your ideas as well and are super open to organize trips to any other race and country as well.

How do you combine running your company and your training?

 When I was still in Ironman training, I would get up super early for a swim session and then hit the office. At night there was always a second workout or run scheduled. However, now I am not training for anything specific anymore, so I only squeeze in 2-3 weight lifting classes a week. 

Thanks a lot Marina for you answers. I’m really looking forward to join you and the company on one of the trips! If you didn’t follow Marathon travels yet, go and follow them now on Instagram to stay updated about their events and trips!

Marathon running in 2020 got cancelled, or not??

Nederlandstalige versie onderaan

Marathon running in 2020 got cancelled, or not??

In the beginning of this year I’ve had a nice plan. The Rotterdam Marathon in April, the Great breweries marathon in May and the Antwerp Night Marathon in September. Then COVID19 came and turned the world upside down. 2 Weeks ago we finally received the message we’ve all expected to come. The Antwerp Night marathon will be rescheduled to the 11th of September 2021 and won’t be held this year.

Antwerp 2021

A long time it seemed like the marathon would go on with the changes they’ve made to the program. Unfortunately the bad COVID-19 figures of the past weeks messed it all up and they didn’t have any other option anymore than cancelling this years edition. Just as in April with the Rotterdam Marathon, I was in full training mode already.

In March they decided to reschedule the Rotterdam Marathon to October. A week before the Antwerp Marathon got cancelled, the Rotterdam Marathon got cancelled again. A short while after the news in March, I’ve got sick. Afterwards I decided to keep training towards Antwerp. During this time I’ve improved my PR on the half marathon so it’s clear I’ve made progress the past months. Now that final goal of this year got cancelled, I’ve had to think about what I should do. Should I keep training towards next year, which at this moment is also still uncertain? Or should I run a marathon on my own to see where I’m at. Because off my doubts I decided to contact my coach.

He understood why I was doubting. It’s not easy to stay motivated when all your goals keep being postponed or cancelled. He did come up with a nice proposition. If I would decide to run a marathon on my own, he would join me on his bike. This would give him the opportunity to follow me during the full marathon which is otherwise not possible. He would ride the pace on his bike so I could run sub 3:30 and I’ll also have a personal provider for my drinks and gels like this. He told me to think about it for a few days but once we hang up, I already knew what I was going to do. Maybe I even knew it before we called but I was just looking for his confirmation. It would be weird not to try and reach your goal after training for a full year. The big advantage of running a marathon on your own is that nothing is obligated. Maybe this is just what I need to run sub 3:30! I’ll do everything to reach that goal but if I notice that day that it won’t be possible, we will just make it a good training marathon.

The next few weeks I’ll have to train a lot and with my highest mileage so far so hopefully I’ll be able to reach my goal on the 6th of September. I did find the motivation again to smash these final weeks. The countdown has begun!

Nederlandstalige versie

Marathon lopen is geannuleerd in 2020, of toch niet??

In het begin van dit jaar had ik een mooi plan. De Rotterdam Marathon in april, de Great breweries marathon in mei en de Antwerp Night Marathon in september. Toen kwam COVID-19 en werd alles anders. 2 Weken geleden volgde het lang verwachtte bericht dat de Antwerp Night Marathon zal plaatsvinden op 11 september 2021 en niet meer dit jaar.

Antwerp 2021

Het zag er een lange tijd naar uit dat de marathon zou kunnen doorgaan door bepaalde aanpassingen die ze hadden gemaakt. Helaas hebben de slechte cijfers van de voorbije weken roet in het eten gegooid en was het niet meer verantwoord om de marathon door te laten gaan. Net zoals voor Rotterdam in april, zat ik nu ook al vol in mijn voorbereiding naar deze marathon.

In maart werd er beslist om de Rotterdam Marathon uit te stellen naar het najaar. Een week voor Antwerpen werd daar eveneens beslist om deze dit jaar niet meer door te laten gaan. Aangezien ik kort na het uitstel in maart zelf ziek geworden was, had ik besloten om de draad terug op te pikken en verder te bouwen richting Antwerpen. In tussentijd heb ik mijn PR op de halve marathon aangescherpt waardoor duidelijk was dat ik progressie gemaakt had de laatste maanden. Nu het laatste doel van dit jaar wegviel, moest ik toch even nadenken.  Train ik opnieuw verder naar een doel volgend jaar ,dat nog steeds onzeker is, of loop ik een marathon op mezelf om te zien waar ik sta? Aangezien ik met twijfels zat, nam ik contact op met mijn coach.

Hij begreep mijn twijfels. Het is ook normaal dat je even van slag bent als je doelen opnieuw wegvallen. Hij had wel een heel mooi voorstel. Als ik toch een marathon op mezelf zou lopen, zou hij me begeleiden op de fiets. Op deze manier kan hij mij ook eens volgen gedurende een ganse marathon. Dat is iets wat anders niet mogelijk is. Hij zou op de fiets het tempo kunnen aangeven om 3:29 te lopen en hij kan mijn bevoorrading dragen. Hij gaf me enkele dagen bedenktijd maar van zodra ik had ingelegd, wist ik al wat ik wilde doen. Misschien wist ik het al zelfs voor we gebeld hadden maar had ik gewoon zijn bevestiging nodig. Het zou vreemd zijn om niet te proberen je doel te behalen nadat je een gans jaar hard getraind hebt! Het grote voordeel van deze marathon is dat niets moet. Dat gaat misschien net in mijn voordeel spelen op die sub 3:30 te halen. We gaan er alles aan doen om dat doel te behalen maar als we merken dat het niet realistisch is op die dag, maken we er gewoon een heel goede training van.

De komende weken zal dus stevig trainen worden om die marathon tot een goed einde te brengen! Ik heb in ieder geval terug de motivatie gevonden om nog even te blijven vlammen op training. Het aftellen naar 6 september kan beginnen!!

Marathon-Travels second virtual run: NEW PR HALF MARATHON!

Nederlandstalige versie onderaan.

Marathon-Travels second virtual run: NEW PR HALF MARATHON!

About a month ago I participated at the first virtual race organized by Marathon-travels. Last weekend it was time for the second edition. Again, a part of your inscription was donated to a good cause: “visions4children”. This organization is helping kids in need with their education. Marathon-travels chooses a different cause to support for every virtual race they organize which is nice!

This time I was going to run a half marathon. My PB on this distance was the same for 2 years already: 1:37:11. I run this distance in real races often, but I can rarely go full speed because most of the time I’m preparing for a full marathon. Since this wasn’t the case now, it seemed to be the perfect moment to try and run a new PB. My coach made an adjusted training schedule towards this race. This time I trained more on speed instead of running in a specific heart rate zone. I’ve made progress over the last few weeks, but I wasn’t 100% sure if I was going to succeed. Running a half marathon is no problem but doing it at a faster and constant pace is something else!

As they did with their first race, they now again offered an extended experience. The weeks before the race you could join a weekly online work-out given by a personal coach. The day before the race there was a virtual pasta party and they organized a lot of giveaways. All these things make the virtual races from Marathon-travels stand out compared to other virtual races.

Sunday at 9 am the race would start but you were also allowed to run at another timing. As they predicted hot weather for that day, I decided to start my race at 08:15. I knew upfront which route I would take. It wasn’t the easiest because there were a few though parts in it like “the Col Roger” which is known from the Kasterlee Marathon. For my previous PB I ran an average of 4:37 min/km so I knew what I’ve had to do to break that! I tried to pick up my pace from the start. I managed to do so and ran faster until I past the 10 km mark. Now it was time for the more difficult parts of my race, but I knew what was waiting for me. For the first time I ran slower than 4:37 but it was just a small difference, so I knew I was still safe. Almost right after the first part it was already time for the second though part. I’ve had to run through loose sand for 500 meters. This is not that long but it’s not easy when you try to keep a fast pace. I’ve had bad luck the wind was different on Sunday. Usually I have tailwind after the second difficult part but not on that day! It was a strong headwind so it was difficult to maintain my pace. At 16 km I’ve had to cross “the Col Roger”. Once I got passed this mark, I knew the hard work was done. I tried to motivate myself and kept going. Sometimes I received some weird looks from people who passed by but I didn’t pay attention to it. Now I had to keep up with my pace if I wanted to run a PB. The last 2 kilometres were in sight. I knew I was going to make it and tried to go full speed one more time. I reached the finish in 1:36:18. I was really happy with this because doing this on your own is completely different compared to run an actual race!


I received the nice medal a few days before the race already. In the afternoon we’ve held a small medal ceremony in our garden with our little girl. Thank you Marathon Travels for the great event and medal again! On to the next one!


Nederlandstalige versie

Marathon-Travels second virtual run: NEW PR HALF MARATHON!

Nadat ik ongeveer een maand geleden had meegedaan aan de eerste virtuele wedstrijd van Marathon-travels, was het afgelopen weekend tijd voor de tweede editie. Opnieuw ging een deel van het inschrijvingsgeld naar een goed doel: “visions4children”. Deze organisatie helpt jongeren in kansarme landen met onderwijs. Bij elke virtuele run die Marathon-travels organiseert , kiezen ze een ander goed doel om te steunen.

Deze keer had ik me opgegeven om een halve marathon te lopen. Mijn record op deze afstand was al 2 jaar hetzelfde: 1:37:11. Ik loop geregeld deze afstand in wedstrijden maar dan ga ik bijna nooit voluit omdat ik een voorbereiding zit voor een volledige marathon. Aangezien dit nu niet het geval was, leek het mij dus het ideale moment te zijn om mijn PR aan te scherpen. Mijn coach had een aangepast schema gemaakt in aanloop van deze wedstrijd. Nu werd er meer op snelheid getraind in plaats van op hartslag. Ik had al stappen voorwaarts gezet maar ik was er toch niet helemaal gerust in of het wel zou lukken. De afstand van de halve marathon is geen enkel probleem maar deze aan een hoog en constant tempo lopen, is toch nog net iets anders!

Net zoals bij de eerste editie werd er opnieuw een uitgebreide ervaring aangeboden. In de weken voor de wedstrijd kon je deelnemen aan online work-outs van een personal coach. De dag voor de wedstrijd was er opnieuw een virtuele pastaparty en er waren ook weer tal van giveaways. Deze zaken zorgen toch wel voor net dat tikkeltje extra in vergelijking met de andere virtuele wedstrijden.

Zondagochtend om 9 uur was de gezamenlijke start. Aangezien ze warm weer voorspelden had ik besloten om vroeger te starten. Ik begon aan mijn wedstrijd om 08:15. Ik wist op voorhand perfect welke route ik zou lopen. Het was niet de gemakkelijkste route omdat er toch wel een aantal pittige stukken tussen zaten: onder andere de Col Roger gekend van de Marathon van Kasterlee. Tijdens mijn vorig PR liep ik gemiddeld 4:37 min/km dus ik wist wat me te doen stond! Vanaf de eerste kilometer probeerde ik het juiste tempo op te pikken. Dit lukte goed en ik liep constant sneller dan 4:37 min/km. Na 10 km wist ik dat er een eerste lastiger stuk aan zat te komen, vrij snel gevolgd door het tweede. Het was pas in dit stuk dat ik even boven de 4:37 ging maar het verschil bleef vrij klein dus ik wist dat ik nog steeds marge had. Het tweede lastige stuk liet niet lang op zich wachten. Ik moest een halve kilometer door los zand lopen. Dat is op zich niet zo lang maar het is niet gemakkelijk om hier uw tempo aan te kunnen houden. Ik had de pech dat de wind zondag anders stond dan normaal. Normaal heb ik na dit tweede stuk wind mee maar vandaag was dat niet het geval en moest ik tegen de wind in beuken.  Dit maakte het best zwaar om mijn tempo aan te houden. Na 16 kilometer kwam ik aan de Col Roger. Als ik hier voorbij was, wist ik dat ik het zwaarste erop zat. Ik pepte mezelf op en bleef gaan. Ik kreeg af en toe wel vreemde blikken van fietsers die me voorbij reden maar daar trok ik me niets van aan! Ik mocht niet teveel verzwakken om mijn PR vast te houden. De laatste 2 kilometers kwamen in zicht. Ik wist dat het binnen ging zijn. Ik probeerde nog even vol door te zetten en uiteindelijk haalde ik de finish in 1:36:18. Ik was ontzettend blij dat het gelukt was want zo op je eentje lopen is toch niet hetzelfde als op een echte wedstrijd.


De leuke medaille was een aantal dagen voor wedstrijd aangekomen. We hielden in de namiddag een kleine medailleceremonie waarin ik de medaille kreeg van onze kleine meid. Bedankt Marathon Travels voor de organisatie en leuke medaille! Op naar de volgende wedstrijd!

Interview met Olivier Verhaege: Het hoofd weegt zwaarder dan de benen. ( only in Dutch )

Het werd nog eens tijd om een blog te schrijven over een loper die mij enorm inspireert. Na mijn eerdere interviews met Sunny Schippers ( Een bron aan inspiratie: Sunny Schippers A.K.A MisterMarathon! ) en Koen Naert ( Koen Naert Interview! ) moest ik niet lang nadenken over wie de volgende in het rijtje zou worden! Voor een groot deel van jullie zal hij niet zo onbekend zijn maar hierbij toch een korte introductie voor zij die hem niet kennen. Olivier Verhaege: marathonloper, ultraloper, finisher Spartathlon en auteur van mijn favoriete boek: “Het hoofd weegt zwaarder dan de benen.”. Naast al zijn sportieve prestaties heeft hij zijn eigen boekhoudkantoor Verlafisc. Een man met vele talenten dus! We volgden elkaar al een tijd op Instagram toen ik aanwezig kon zijn op zijn boekvoorstelling. Sindsdien hebben we vaker contact en was hij ook aanwezig op ons teamevent dat we organiseerden voor de 100-km run van Kom op tegen Kanker. Een topkerel waar ik enorm veel respect heb en die enorm veel mensen inspireert!

Olivier, iets meer dan een jaar geleden is jouw boek uitgekomen. Had je gedacht dat jouw boek zoveel teweeg zou brengen? Recent is er een tweede druk uitgekomen dus het valt duidelijk in de smaak!

“Je hoopt daar wel ergens op, maar als het moment van de boekvoorstelling dan dichterbij komt begin je toch te twijfelen of mensen wel interesse hebben in een verhaal over een boekhouder die graag loopt. Maar ergens voelde ik wel dat mijn verhaal herkenbaar zou zijn voor velen. Ik ben in september 2014 gestart met het bijhouden van mijn dagboek. Dat was na iets meer dan 2 jaar ongeveer 780 bladzijden lang. Voldoende materiaal om er een verhaal van te maken. Wat dan 5 jaar later ook is gebeurd. Vele mensen ontzettend dankbaar en zelf bijzonder tevreden dat ik er nog zo hard aan heb gewerkt. Mijn doel is geslaagd, de eerste druk verkocht krijgen, nu hoop ik enkel nog dat velen er inspiratie/motivatie uithalen om te gaan voor hun doel!”

Op je sportieve CV staan ondertussen 40 marathons en 21 ultra’s. Dat is een indrukwekkend lijstje. In je boek schrijf je over de weg naar de Spartathlon en de wedstrijd zelf. Hier ga ik nu niet verder op ingaan. Voor zij die hierover meer willen weten, moeten jouw boek maar lezen. Wat is je meest memorabele wedstrijd zonder rekening te houden met de Spartathlon en waarom?

“Dat is ongetwijfeld de ‘Heroes Ultra Crete’, een trail van 156km door het gebergte in Kreta. Ik ben er in mijn ééntje naartoe gegaan tijdens mijn zware voorbereiding op de Spartathlon. Het was een stap in het onbekende. Mijn trainingen worden afgewerkt in het vlakke Vlaanderen en dat zorgde voor een klein hartje bij de start. Zeker als je dan nog eens hoort van de organisatie dat je geen eigen bevoorrading mag meegeven aan de organisatie. Als je dat hoort een dag voor de start en je hebt net je bevoorrading tot op de puntjes voorbereid, dan slik je wel even. Tot een andere loper, die werkt voor Runner’s World UK, me zei: “je loopt 100Miles in 17h op een piste en bent rechtstreeks geplaatst voor de Spartathlon: ik zou me niet te veel zorgen maken en vertrouwen op je conditie en mentale sterkte”. Zo een woorden hebben we allemaal af en toe nodig. Het werd een ongelooflijk mooie wedstrijd. Met de nodige schoonheidsfoutjes van de organiastie inzake bewegwijzering. Op het moment dat je verkeerd loopt is het balen, maar achteraf zijn dat de mooiste anekdotes. Jammer dat de wedstrijd slechts éénmaal heeft plaatsgevonden.”

Welke wedstrijden zou je nog graag aan jouw palmares toevoegen? Ik weet dat je een groot doel hebt volgend jaar, wil je al een tipje van de sluier lichten of moeten we nog geduld hebben? 😊

“Er ligt nog veel lekkers in de snoepwinkel: UTMB, Badwater en de Elfstedentocht staan bovenaan het lijstje. Maar eigenlijk draait het voor mij, zeker in deze periode, om meer dan wedstrijden. Ik vind het onbetaalbaar dat ik nu al meer dan 10 jaar blessurevrij mag lopen. Ik vertrek niet altijd met een big smile, maar éénmaal je bent vertrokken besef je dat het een privilege is om te mogen lopen. Omdat lopen voor mij tijd voor mezelf is. Tijd om buiten te komen en na te denken. Ook zonder doel zou ik het niet kunnen, maar vooral niet willen missen. Het maakt me tot wie ik ben. En wat het doel voor 2021 betreft: dat ga ik nog even voor mezelf houden 😊 En nog een aanvulling op mijn top 3: Ja, ik wil zeer graag nog eens terug naar Griekenland. Maar op het juiste moment. Als ik voel dat ik het echt graag nog eens wil. Want enkel als je het echt doodgraag wil kan je de opofferingen maken.”

Je hebt al ontzettend veel wedstrijden gelopen. Het kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn. Wat is je grootste teleurstelling geweest tot nu toe in je ganse carrière als loper?

“Daar moet ik niet lang over nadenken: de marathon van Rotterdam in 2011. De enige wedstrijd waar er een DNF achter mijn naam staat. Ik wou daar voor de eerste keer onder de 3:30 lopen. Het was mijn 2e marathon. De voorbereiding was verre van perfect, ik was nog steeds de voetballer die dacht dat hij kon lopen, maar ik had het gevoel klaar te zijn. Maar voor de start ging werkelijk alles fout: nummer te laat opgehaald, aansluiten in het verkeerde vak, te laat in mijn vak, dan maar aansluiten bij de ballen van 4h, wringen tussen de lopers na de start en uiteindelijk uitgeblust na 21km. Ik kwam door in 1h46 en zei tegen mijn vriendin dat het op was. Toch besloot ik om door te gaan om dan een paar minuten later te beslissen: ik stap eruit als ik mijn vriendin nog eens zien. Bleek dat ze stond te wachten op de Coolsingel. Ik ben er dan ook uitgestapt in de laatste kilometer. Ik wou enkel een tijd achter mijn naam zien staan van 3:30 of minder. Dom! Achteraf wel een kantelmoment geweest. Toen beslist om nooit meer op te geven. Het jaar erna teruggekeerd met een volle bus lopers van mijn dorp en vlot onder de 3:30 gedoken. Een onvergetelijke dag!”

Zoals velen onder ons had je bepaalde wedstrijden gepland dit jaar die niet zijn kunnen doorgaan door COVID19. Hoe ga je hier mee om? Kan je jezelf gemakkelijk motiveren om verder te blijven trainen ondanks de onzekerheid wanneer er terug wedstrijden kunnen plaatsvinden?

“Ik was inderdaad ingeschreven voor de marathon van Düsseldorf en Torhout en zou ook de Race to the Stones (100K offroad in de UK) lopen. Maar het werd al snel duidelijk dat het niks zou worden. Ik heb me dan ook voorgenomen om dit jaar enkel nog te gaan voor de marathon van Malaga (13/12) en me voor te bereiden op mijn doel voor 2021. Het is een groot doel dus ik zal een goede basis kunnen gebruiken. Ik kan me zeer goed voorbereiden op lange termijn. Ik weet dat je als ultraloper ieder jaar sterker wordt, fysiek en mentaal, als je blijft lopen. Dus ook zonder concreet doel op korte termijn voel ik dat ik dit nodig heb om op lange termijn mooie dingen te doen.”

Je hebt je eigen boekhoudkantoor, een mooi gezin en je geeft presentaties naar aanleiding van je boek. Hoe krijg je dit allemaal gecombineerd met je trainingen?

“Het is de voorbije 10 jaar vaak zwaar geweest om de trainingen in te plannen. Het was bijna altijd lopen na 20h ’s avonds. Zeker in de periode dat ik nog in Brussel werkte en ook lokaal actief was in de politiek. Maar als je iets echt graag wil zoek je naar momenten om te lopen. Er was vaak geen evenwicht want je kan niet alles combineren. Lopen is één ding, maar trainen voor een marathon en verder heeft een grote impact op je privéleven. Maar in het leven moeten keuzes worden gemaakt en ik geef toe dat ik op bepaalde momenten in mijn leven opofferingen heb gemaakt die zwaar waren. Maar het heeft me gevormd tot wie ik nu ben. Wat ik nu wel nog moet leren is om af en toe iets minder streng te zijn voor mezelf. Het is best ok om eens een training over te slaan. Het is best ok om eens een dag geen 10 uur op kantoor te zijn. Het laatste jaar is het wel makkelijker geworden. Ik heb nu mijn eigen kantoor op loopafstand van waar ik woon (7km) en ik heb een douche op het werk. Dat zorgt ervoor dat ik mijn werk-lopen-gezin makkelijker kan combineren. Door mijn boek en de presentaties was het wel nog puzzelen om dat ook in het schema te krijgen, maar het lukt nu vrij aardig omdat ik enkel nog op zondag een lange duurloop afwerk. Ik zou het allemaal niet meer kunnen missen en ben mijn verloofde en mijn moeder, waar ik mee samenwerk, ongelooflijk dankbaar voor de steun. Want zonder die steun zou dit allemaal niet mogelijk zijn.”

Het mentale aspect is een heel belangrijk onderdeel van hardlopen. De titel van je boek zegt alles uiteraard maar daar blijft het niet bij. Zijn er bepaalde (materiële) zaken die je niet zou kunnen missen als hardloper? Hebben deze er mee voor gezorgd dat je staat waar je nu staat?

“Naast een goede loopschoen heb ik materieel niet veel nodig. Ik loop zelfs heel vaak zonder horloge omdat ik dan vrijer loop. Wat ik nu wel niet meer zou kunnen missen is mijn loopband. Mijn verloofde werkt ook als zelfstandige in bijberoep waardoor ik elke 2 weken ongeveer 3 avonden per week alleen ben met de kindjes (zoon van 1 jaar en plusdochter van 5 jaar). Als ze zijn gaan slapen kan ik nog makkelijk mijn training afwerken op de loopband voor de TV. Op die manier heb ik al vele kilometers ‘gewonnen’. Wat ik wel heb geleerd voor die lange tochten is dat je niet mag besparen op kwaliteit van je materiaal: een goed regenvestje, een camelbag die perfect zit en kledij die niet ‘schuurt’ zijn onbetaalbaar. Andere zaken die voor mij onmisbaar zijn tijdens een wedstrijd zijn beloningen (cola, dino koeken, Madeleineke) en de support van familie en vrienden. Die lopen in gedachten met me mee.”

De laatste jaren heeft hardlopen enorm aan populariteit gewonnen. Het aanbod van wedstrijden wordt alleen maar groter ook. Wat geeft bij jouw de doorslag om deel te nemen aan een bepaalde wedstrijd of om misschien net niet deel te nemen?

“Dit hangt voornamelijk af van mijn doel: wil ik een snelle marathon dan kijk ik echt wel naar een vlak parcours. Ik ben een voorstander van de ‘conditionering’: in je voorbereiding moet je gericht trainen naar je doel. Ga je voor een trail, trek dan eens naar de Vlaamse Ardennen. Wil je een snelle marathon dan is de piste vaak een uitvalsbasis. Maar momenteel ligt bij mij de focus op basis en rustige trainingen. De wedstrijden die ik nu ga kiezen zullen voornamelijk gericht zijn op het genieten van mijn wedstrijd. Uiteraard wil ik mijn PR op de marathon en de 100km nog aanscherpen, maar het hoeft niet meer zo nodig. Mijn doel voor 2021 ligt ook op een ander vlak. Ik wil mensen aanzetten tot bewegen. Hen tonen dat je een ander mens wordt als je wat meer buiten komt en beweegt. Op die manier wil ik ook in het leven staan. En ik hoop dat ik dan een voorbeeld kan zijn voor anderen.”

Mijn doel is om 50 marathons te lopen voor mijn 50ste. Door COVID19 staat de teller nog op 7. Welke marathons zou ik zeker aan mijn lijstje moeten toevoegen en zijn er ook bij die je zou afraden om te lopen?

“Voor mij persoonlijk blijft de Nacht van Vlaanderen (Torhout) de meest bijzondere marathon. Het was mijn eerste, de nacht die valt tijdens het lopen en de handshake van André (organisator) bij aankomst zijn blijvende herinneringen. En als we dan wat objectiever moeten zijn: Valencia. Een must run vind ik die. De sfeer, het parcours, de organisatie en de aankomst zijn top. En ik ken geen enkele marathon die ik zou afraden. Iedere keer opnieuw voel ik bij de aankomst een zekere emotionaliteit en dankbaarheid. Het is en blijft de mooiste afstand. Vol gaan voor je doel zou ik zeggen!”

Marathon en ultralopen trekt meer en meer mensen aan. Welk advies zou je geven aan mensen die zich hier nu op willen toeleggen?

“Pak het rustig aan, geniet van je trainingen en weet dat de weg naar je doel belangrijker is dan je doel zelf. Niks komt van zelf, het zal bij momenten lastig zijn om door te gaan, maar weet dat je als je dat wel doet je iets mooi in de plaats krijgt: een herinnering voor het leven!”

Ik heb voor dit interview bewust vragen gesteld die niet te veel over zijn boek gaan. Ben je door dit interview geprikkeld om meer over hem te weten te komen en zijn verhaal? Neem eens een kijkje op zijn site: Hier kan je onmiddellijk zijn boek bestellen!

My first virtual race!!

Nederlandstalige versie onderaan

My first virtual race!!

This year a lot of races has been postponed or cancelled due to COVID-19. To be honest, I don’t think there will be any races for the rest of 2020. Off course this is not fun when you were preparing towards a specific goal or race. It’s ok to train without a specific goal for a while but for almost a whole year is pretty long. Because of this we have to look for an alternative.

The past weeks I’ve seen a lot of messages on Instagram of people who ran a marathon on their own or even longer! I really admire those people because it’s not easy to do something like that. On race day you have that specific adrenaline that gives you a boost during the race, that’s not the same when you run on your own. About 14 days ago, I found out about a Virtual race organized by Marathon travels and Marina Angela ( Ultra- and marathon runner ). You’ve had the choice between 5 km, 10 km, a half marathon or a full marathon. A part of your registration was donated to a good cause. In the past I never looked at virtual races because I didn’t see the point of it when you can join real events. This time the situation was different. There are no races going on at the moment so maybe it’s fun to stay busy like this. The difference between other virtual races and this one is the total package they offer. I received a real bib to wear on race day, they organized a virtual pasta party the evening before the race and they’ve had a lot more extra’s.


I subscribed for the 10 km after I’ve discussed this with my coach. At that time my heart-rate was still out of control so it wasn’t a good idea to run a half marathon. My coach asked me to run between 160 – 165 bpm as long as possible. Only the final km I didn’t have to pay attention to it anymore. As I told you the evening before the race there was a   virtual pasta party. We all received a recipe to make the same pasta but you could definitely see the personal touch on the pictures that were shared in the Facebook group that was created for the event. Because of this you do get the feeling you are participating a real event.

Sunday was race day. The advantage of a virtual race is that you can chose when you want to run. This time there were also 2 mutual starting moments. 10 Minutes in advance you could join the warm-up on Instagram live. I chose to run 2 km for warm-up before I would run my 10 km race. My race went a lot better than I would have expected. I ran at a pace of about 13 km/h and my heart-rate was as my coach asked me. This was something I didn’t expect even in the beginning of the week. My wife and kids were cheering for me at the finish at our home. I crossed the finish in 45:54. This is a very good result if you know where I came from the past weeks. Off course I was really happy with this result! The day after the beautiful medal arrived by post. Perfectly on time for Medal Monday! Thanks to my amazing finish photo, I won a prize of one of the giveaways organized. I won a set of Buff Germany. Thank you Marina and Marathon Travels for the fun and great organization of this event! The 31st of May they organize the second edition of this Virtual race. I’ll be joining again but this time for a half marathon. Maybe I’ll try to run a PB if my coach allows me to. For those who are still looking for a goal, I can only advice to join this great event! This time they added 15 km too! Meanwhile I’ll keep running with my runners’ high some more!


Nederlandstalige versie

Mijn eerste virtuele wedstrijd!!

Dit jaar werden er al heel wat wedstrijden verplaats of geannuleerd door COVID-19. Ik vrees er eerlijk gezegd voor dat er dit jaar nog wedstrijden gaan kunnen doorgaan. Dat is natuurlijk niet leuk want je traint heel vaak naar een specifiek doel of wedstrijd toe. Je kan gerust een tijdje trainen zonder een specifiek doel maar bijna een volledig jaar is toch best lang. Hierdoor moeten we op zoek gaan naar alternatieven.

De voorbije weken heb ik op Instagram verschillende berichten zien verschijnen van mensen die een marathon op zichzelf gelopen hebben of zelfs meer! Daar heb ik veel bewondering voor. Op een wedstrijddag heb je toch een bepaalde adrenaline die je een boost geeft en dat is toch anders dan wanneer je op jezelf die afstand loopt. Ongeveer 14 dagen geleden kwam ik uit op een Virtuele race die georganiseerd werd door Marathon Travels en Marina Angela ( Ultra- en marathonloopster ). Je had de keuze tussen 5km, 10km, de halve marathon of een volledige marathon. Het inschrijvingsgeld was voor elke afstand hetzelfde en een deel hiervan ging naar een goed doel. In het verleden keek ik nooit echt naar virtuele wedstrijden omdat ik het nut er soms niet van in zag. Het is niet hetzelfde dan wanneer je echt ergens anders een wedstrijd gaat lopen. Toch had ik er deze keer een ander gevoel bij. Er zijn geen officiële wedstrijden dus nu is het misschien wel eens leuk om hier aan mee te doen. Het verschil met andere virtuele wedstrijden is het totaalconcept dat aangeboden werd.  Er werd een echt startnummer opgestuurd dat je kon dragen op de dag van de wedstrijd, er was een virtuele pastaparty de avond ervoor en zo waren er nog leuke extra’s.


In samenspraak met men coach had ik me ingeschreven voor de 10 kilometer. Op dat ogenblik was mijn hartslag nog niet terug onder controle en had het geen nut om een halve marathon te gaan lopen. Uiteindelijk was het doel om zo lang mogelijk in mijn hartslagzone 160 – 165 bpm te blijven. Enkel de laatste kilometer mocht ik hoger gaan. Zoals reeds hierboven vermeld was er zaterdagavond dus de virtuele pastaparty. Ik zag verschillende foto’s verschijnen in de facebookgroep die was opgemaakt voor de virtuele race wat leuk was. Iedereen had een recept doorgekregen om dezelfde pasta klaar te maken maar je zag duidelijk de personal touch in de foto’s. Op die manier zorgt het toch wel voor een speciale beleving naar “wedstrijddag” toe.

Zondag was het dan zover. Er waren 2 momenten voorzien voor een gezamenlijk vertrek maar je kon ook voor een vrije start kiezen uiteraard. Voor het gezamenlijk vertrek werd er op Instagram live gegaan om samen een opwarming te doen. Ik koos ervoor om eerst 2 kilometer rustig op te warmen om daarna mijn wedstrijd te starten. Mijn wedstrijd zelf ging veel beter dan ik verwacht had. Ik liep een constant tempo rond de 13 km/u en mijn hartslag bleef binnen de opgelegde zone. Dit had ik in het begin van de week zelfs nog niet durven hopen. Mijn vrouw en onze kindjes stonden thuis aan de finish om te supporteren. Ik kwam over de finish in 45:54. Een zeer mooie tijd gezien waar ik van kom de voorbije weken. Hier was ik dan uiteraard heel blij mee! De dag na de wedstrijd zat de mooie medaille in de bus. Perfect op tijd dus voor Medal Monday! Dankzij mijn geweldige finishfoto viel ik ook nog eens in de prijzen van een giveaway van Buff Germany. Dankjewel Marina en Marathon Travels voor de leuke en goede organisatie van dit event. Op 31/05 gaat er een tweede editie volgen!. Ik doe alvast opnieuw mee maar deze keer de halve marathon! Wie weet ga ik wel voor een PR als ik mag van mijn coach. Zij die nog op zoek zijn naar een leuk doel kan ik enkel aanraden om in te schrijven. Er werd deze keer ook 15km toegevoegd. Ondertussen loop ik nog even verder met een Runners’ high!

5 things to pay attention to when you start running!

English version below

5 zaken waar je op moet letten bij het starten met hardlopen!

Vorige week ben ik terug beginnen hardlopen na ziek geweest te zijn. Tijdens elke training die ik deed, viel mij iets op. Ik kwam lopers tegen die ik nog nooit gezien had. De overheid heeft heel wat maatregelen getroffen om het Corona-virus in te dijken. Gelukkig kregen we wel de toelating om nog naar buiten te komen om te fietsen ,hardlopen en wandelen. Aangezien er heel veel mensen economisch werkloos zijn, maken er vele gebruik van om te beginnen hardlopen. In combinatie met de eerste zonnestralen is dat natuurlijk een win-win. Dit kan ik alleen maar toejuichen maar zij die starten moeten toch letten op een aantal zaken. In deze blog geef ik een aantal tips waar je als beginnend loper zeker goed op moet letten!

1.Overdrijf niet!

Dit is een zeer belangrijke tip, zo niet de belangrijkste om te met starten. Het is mooi weer en je hebt plots meer tijd. Hierdoor zou je in de verleiding kunnen komen om elke dag naar buiten te gaan om te gaan lopen. Doe dit NIET! Hier doe je meer kwaad dan goed mee. Eerst en vooral moet je kijken of je al sportief actief was of niet. Deed je niets van sport maar wil je nu toch beginnen, loop dan niet meer dan 2 à 3 keer per week. Als beginnend loper moet je nog een volledige basis ontwikkelen. Start met een schema dat je online kan vinden om op te bouwen naar 5 kilometer.

Er zijn veel mensen die aan teamsport deden, die nu stil liggen gezien de huidige crisis. Deze hebben al een basisconditie en kunnen natuurlijk verder dan 5 kilometer lopen per sessie. Echter is het voor hen nu ook van belang om geen te overdreven zware fysieke inspanningen te doen. Beperk je training tot maximum een uur. Meer heb je nu niet nodig om je conditie op peil te houden. Zij kunnen natuurlijk wel meer trainen dan 2 à 3 keer per week. Probeer toch om zeker 2 rustdagen in de week in de plannen.

  1. Gebruik goede schoenen.

Soms kom ik mensen tegen die aan het hardlopen zijn op gewone sneakers. Dat is absoluut geen goed idee! Op de meeste webshops kan je nog steeds online aankopen doen. Investeer in een paar loopschoenen maar uiteraard moet je niet onmiddellijk de duurste kopen. Heb je nog een oud paar liggen? Deze kan je voorlopig gebruiken om te starten maar toch is het aan te raden om er nieuwe aan te kopen. Door jaren in de kast te liggen, verslijten je schoenen ook. Gewone sneakers geven geen demping waardoor je een veel groter risico loopt om geblesseerd te geraken. Hierdoor zou je snel je motivatie kwijt geraken en stoppen met lopen.

  1. Maak er een leuk moment van.

Momenteel zijn we enorm beperkt in onze mogelijkheden om af te spreken met andere mensen. Je mag gaan lopen met maximum 1 vriend of met je gezinsleden. Heb je kindjes die met je mee kunnen met de fiets of al lopend? Neem ze mee wanneer je gaat lopen. Zo krijgen ze zelf nog wat beweging en je hebt ondertussen supporters bij die je kunnen aanmoedigen. Als je geen kinderen hebt, kan dit uiteraard niet. Wil je toch niet alleen gaan lopen? Neem je partner mee of probeer met een vriend/vriendin af te spreken die in de buurt woont. Zo kan je eventueel nog samen gaan lopen mits je rekening houdt met de social distance uiteraard!

  1. Luister naar je lichaam.

Deze tip geldt voor alle lopers en niet alleen voor de beginners. Momenteel wordt er geadviseerd om zoveel mogelijk te blijven sporten om zo je weerstand te verhogen. Blijf wel letten op de signalen die je krijgt van je lichaam. Merk je dat je last krijgt van bepaalde spieren terwijl je eigenlijk die dag zou gaan lopen? Sla een dag over. Doe eventueel een alternatieve training, maak bijvoorbeeld een fietstochtje. Je lichaam moet wennen aan de belasting van het lopen en de ene persoon kan dit gemakkelijker dan de andere. Daarom is het belangrijk dat je hier veel aandacht aan besteed!

  1. Tips & Tricks

Als beginnend hardloper ga je misschien op zoek naar wat tips en informatie. Online kan je ontzettend veel informatie vinden waardoor je door het bos de bomen niet meer ziet. Zo kom je misschien ook zaken tegen die elkaar tegenspreken waardoor je niet weet wat te doen. Ga hierin niet te ver. Hoogstwaarschijnlijk heb je wel vrienden die reeds actief lopen. Ga eens ten rade bij hen om wat tips te vragen. Wil je jezelf toch goed en uitgebreid informeren. Dan raad ik je aan om het boek “Go Run!” geschreven door Josefien de Bock te kopen. Dit is het ideale boek vol met tips en tricks om gemotiveerd aan de slag te gaan en te blijven. Wordt verder ook lid van de online running community. Dit is voor mij echt een van de grootste troeven van het hardlopen en ik heb er al veel toffe vrienden door gemaakt!

Door deze tips te volgen, kan je volgens mij een goede start nemen maar wat je vooral niet mag vergeten is: GENIET!!

English version

5 things to pay attention to when you start running!

Last week I started running again after being sick. During every run I did ,something got my attention. I passed by a lot of runners whom I’ve never seen before. The government took a lot of measures to beat COVID-19. We are lucky we are still allowed to go outside for a walk, a run or go for a ride on our bicycle. A lot of people are at home because they are economically unemployed. Many of them take the opportunity to start running now. In combination with the first sunny days this is a win-win. I can only cheer for this but those who start running have to pay attention to some things. In this blog I will give a few important tips so they can have a good start!

  1. Don’t exaggerate!

This is a very important tip to get started with, if not the most important one. The weather is nice and suddenly you have more time. Because of this you could get tempted to go out for a run every day. DON’T DO THIS! This will do more harm than good. To start with, you have to check if you did any sports before or not. If you didn’t do any sport and you want to start now, don’t run more than 2 or 3 times a week. As a beginner you have to develop a solid base. Start by following an online schedule to build up to 5 km for example.

There are many people who play a team sport, that can’t play anymore because of the current situation we live in. Most of them will probably have a good physical condition so they can run further than 5 km every session. But even for them it’s important not to do overdo themselves. Try to limit your work-out to an average of 1 hour. You don’t need to do a lot more to maintain your current fitness level. They can do more than 2 or 3 work-outs a week but try to implement 2 resting days a week at least.

  1. Use some descent shoes.

Sometimes I pass by people who are running in their normal sneakers. This is not a good idea! On most webshops you can still do online shopping. Invest in a good pair of running shoes but you don’t need to by the most expensive ones to get started. Do you still have an old pair? You can start running with them but I do suggest to buy new ones because even by lying in the cabinet they lose their quality. Regular sneakers don’t have enough cushioning so you have a bigger risk to get injured. Because of that you could lose your motivation and stop running.

  1. Create a fun moment.

Due to the measures taken by the government we are not allowed to go out to run with a group. We are allowed to go for a run with maximum 1 one friend or you can go out with your family. Do you have kids who can join you on their bike or maybe even running? Take them with you! Like this they get some exercise and you have some people who can motivate you during your run. If you don’t have any kids and you don’t want to go for a run on your own, try to meet with a friend that lives nearby. Off course you have to respect social distance in that case!

  1. Listen to your body.

This tip is not only for the beginners but also for the more experienced runners. At the moment we get the advice to work-out as much as possible to increase you immune system. Nevertheless you have to pay attention to the signals you get from your body. Do you have the feeling your muscles feel soar but you planned to go for a run that day? Skip your run but you can do an alternative training. Go for a ride on your bike for example. Your body has to get used to the new training load and that is different for everyone. This is why you have to pay a lot of attention to the signals you get from your body!

  1. Tips and tricks.

As a beginner you maybe want to look for some tips or training schedules. You can find a lot of information online, maybe too much. Sometimes you will find information that contradicts. Try to limit your search online. Most likely you’ll have some friend who are already running for a while. Try to ask them for some advice if you need it. Nothing is better than some personal advice. You can also join the online running community. This is for me one of the most fun things about running. People respect and support each other and you can make some amazing friends because of it, just like I did!

By following these 5 tips I think you should be able to have a good start but the last thing I want to say is: ENJOY RUNNING!!

Running during Covid-19.

Nederlandstalige versie onderaan

Running during Covid-19.

The past weeks it has been very quiet over here. I didn’t have anything to talk about? Yeah, I did! After my last race “CPC Den Haag” I wrote a full race report. Due to the developments around COVID-19 in our country the week after, it felt inappropriate to post my race report so I decided not to do that.


This weekend I was supposed to run the Rotterdam Marathon. I almost completely finished my training schedule without any issues. I felt really strong and I was ready to run a PB in Rotterdam. Off course it was the best decision to postpone or even cancel all races at the moment. Still it’s normal you feel a bit disappointed the days prior to “raceday”. Today running a PB wouldn’t be possible anymore. After the trainings week where I ran my biggest mileage, I turned sick. Off course everybody asks the following question at this time: “ Did you get COVID-19? ”. I didn’t go to the hospital so I’ll never know for sure but the symptoms I’ve had pointed in that direction. One week you run 73 km and a few days later you are out of breath from going up-and down the stairs…

After counselling my general practitioner I had to put myself in quarantine at home so I couldn’t infect other people from my family. I was lucky to have mild symptoms and nothing more. To me the hardest part was being separated from my family. Not being able to hug my kids and wife, those were things I really missed. On the other hand I was happy I could stay at home and didn’t have to go to the hospital. After 5 days I really noticed improvement and didn’t have any symptoms anymore. Last Thursday I was allowed to leave quarantine and be with my family again. It felt really good to be able to hug everyone again!

Meanwhile I didn’t run for 1,5 week. To be honest I wanted to go for a run on Thursday but that wouldn’t be smart to do. My wife asked me to contact my coach and discuss the situation with him and wait at least until Monday to start running again. No sooner said than done. Meanwhile I did 2 short runs around 7 km at recovery pace. I don’t notice any difficulties at the moment only my heartrate is a little bit higher compared to a few weeks ago but that’s normal after being sick. Now it’s really important to listen to my body and pick up running in a responsible way.

antwerp night marathon

In fall I planned to run the Antwerp Night Marathon which is scheduled on the 12the of September. The Rotterdam Marathon is now rescheduled on the 25the of October so that means I’ll have a double to run in fall. Off course we will have to wait and see if both events will take place but at the moment I’ll start with that idea. My preparation for Rotterdam went really good and I felt really strong. Because of this I’ll only get stronger towards the Antwerp Night Marathon. I have 5 months to go before it’s finally there. The road is long but my motivation is bigger then ever!! The runners high will be even bigger now when we are allowed to go racing again. At the moment we are lucky we are still allowed to go outside for a run. Let’s hope everyone follows the measures taken by the government so we can keep doing this!

As a marathon runner it’s important to pay attention to your core too. To be honest, this is something I’ve never done before. Last weekend I’ve spend some time working on my core for the very first time as I couldn’t go running yet. As from now, I am going to try to spend some time to my core once or twice a week. This might be the perfect time to start with this.

I always did my training on my own so the measures taken by the government don’t affect me. Off course this is not the same for everyone! Do you guys manage to stay motivated during this situation and do you use the time to try out something new?

I hope everyone of you stays healthy and safe!!

Nederlandstalige versie

Hardlopen in tijden van COVID-19.

Het is de voorbije weken heel stil geweest hier op mijn blog. Had ik niets te vertellen? Toch wel hoor. Zo had ik na mijn laatste wedstrijd “CPC Den Haag” een volledig wedstrijdverslag geschreven. Door de ontwikkelingen die zich een week later afspeelden in ons land door COVID-19 , leek dit verslag volledig misplaatst. Zo besloot ik om het uiteindelijk niet te posten.


Dit weekend zou ik normaal aan de start staan van de Rotterdam Marathon. Ik had mijn trainingsschema bijna volledig afgewerkt zonder problemen. Ik voelde me enorm sterk en was helemaal klaar om een PR te lopen in Rotterdam. Uiteraard is het volkomen terecht dat wedstrijden verplaatst of zelfs volledig geannuleerd werden. Toch blijft het een beetje zuur die dagen voor het effectief zo ver zou zijn. Die PR ambities had ik ondertussen wel in de kast kunnen steken. Na mijn zwaarste trainingsweek ben ik ziek geworden. Uiteraard is de standaardvraag die nu gesteld wordt: “Heb je Corona gehad? “. Ik ben niet naar het ziekenhuis geweest dus zeker zal ik het niet weten. De symptomen wezen er wel op in ieder geval. De ene week loop je 73 kilometer en een paar dagen later ben je buiten adem van de trap op en af te gaan…

Na overleg met mijn huisarts moest ik thuis in quarantaine gaan zitten omdat we geen enkel risico wilden nemen om nog andere huisgenoten ziek te maken. Ik mag van geluk spreken dat het bij mij beperkt gebleven is tot milde symptomen. Voor mij persoonlijk was het moeilijkste gedeelte dat ik me volledig moest isoleren van mijn gezin. Geen knuffels kunnen geven aan je kinderen en partner, dat zijn dingen die ik echt wel miste. Langs de andere kant was ik wel blij dat het ook maar dat was en dat ik niet naar het ziekenhuis moest. Na een dag of 5 merkte ik echt wel verbetering en had ik bijna geen last meer. Vorige week donderdag mocht ik dan eindelijk terug bij mijn gezin zijn. Wat deed het deugd om iedereen terug een knuffel te kunnen geven!

Ondertussen had ik 1,5 week niet meer gelopen. Ik had niets liever gedaan dan donderdag onmiddellijk een eerste rondje te gaan lopen om heel eerlijk te zijn maar dat zou niet zo slim geweest zijn. Op vraag van men vrouw nam ik eerst contact op met mijn trainer om alles te bespreken en pas te starten na het weekend. Zo gezegd, zo gedaan! Ondertussen heb ik er 2 korte trainingen opzitten van een 7-tal kilometer in recuperatiezone. Ik heb nergens last meer van maar ik merk wel dat men hartslag terug iets hoger ligt. Dat is uiteraard volkomen normaal als je ziek geweest bent. Nu is het belangrijk om goed naar mijn lichaam te blijven luisteren en verstandig terug op te bouwen.

antwerp night marathon

In het najaar had ik als doel de Antwerp Night Marathon gepland die doorgaat op 12 september. De marathon van Rotterdam is ondertussen verzet naar 25 oktober zodat ik er nu een dubbel heb opstaan. Het zal natuurlijk afwachten worden of ze weldegelijk kunnen doorgaan maar voorlopig ga ik er wel gewoon vanuit! Aangezien ik een heel goede voorbereiding had voor Rotterdam, ga ik alleen maar sterker worden in aanloop van Antwerpen. Ik heb nu nog 5 maanden te gaan voor het zover is. De weg is nog lang maar de motivatie is er zeker niet minder op!! De euforie zal er ook alleen maar groter op worden eens we terug wedstrijden kunnen lopen. Op dit ogenblik mogen we blij zijn dat de overheid het toelaat om nog buiten te komen om te sporten. Laat ons hopen dat iedereen zich goed aan de maatregelen blijft houden zodat we dit ook mogen blijven doen.

Als marathonloper is het van belang om aandacht te schenken aan core- en stabiliteitsoefeningen. Dit is eerlijk gezegd iets waar ik in het verleden nooit aandacht aan geschonken heb. Afgelopen weekend heb ik hier voor de eerste keer eens wat tijd voor vrijgemaakt aangezien ik toch nog niet ging lopen. Vanaf nu ga ik proberen om toch 1 à 2 keer per week hier een half uur tijd aan te spenderen. Dit is misschien het ideale moment om er eens werk van te maken.

Mijn looptrainingen deed ik altijd alleen dus voor mij veranderen de maatregelen hier niets aan. Dit is uiteraard voor iedereen anders. Lukt het jullie om gemotiveerd te blijven in deze situatie en maken jullie er ook net gebruik van om eens iets nieuw te proberen?

Ik hoop dat iedereen van jullie veilig en gezond blijft!


Blog at

Up ↑

%d bloggers like this: