NN Zevenheuvelenloop 2018

Nederlandstalige versie onderaan

Sunday 18/11, it was time for the “Seven Hills run“ again. For the second year in a row, I participated this end of the season classic in Nijmegen. This time I didn’t go by myself, I had the company of Jordy and Tom. For both of them it was their first time they participated in this race. We arrived in Nijmegen around 11.30 am. We arrived on time so we could pick up our bib and have a look at the Expo.

cof

Half an hour before the start of the race, we left towards our starting position. I was allowed to start in the “Orange box” while Tom and Jordy both started in the “Brown box”. During my warming-up, I suddenly noticed a big group of runners. When they passed by, I noticed they were the professional runners. Koent Naert, European Champion on the marathon distance was also in the group. We were running side-by-side so I wished him good luck with this race. You could see on his reaction that he was a bit surprised to be recognized. He finished the race in 6th position with a time of 43 min and 59 seconds. The winner Joshua Cheptegei ran a new WR: 41:05. What an insane time!

It was the second time I participated in this race so I knew what I was up for. The weather was better compared to the last year. It was a little bit cold but the sun was out. As soon as the race began, it was the perfect weather to run. The race took off and I could immediately run the pace I wanted. Last year I took 1 hour 11 min and 29 sec. This year, I wanted to run faster than 1 hour and 10 minutes but I was aiming for a new PR. This meant I should run faster than 1 hour 8 minutes and 46 seconds, not an easy task! I’ve had some back luck this year with my 2 marathons so I really wanted to reach my goal.

I had a good start. I ran the first km in 4:37. This was according to plan and I wanted to maintain this pace for the first 5 km. I passed this point in 23:11. I knew the toughest part of the race was ahead, including most of the hills. Nevertheless, I planned to accelerate a bit during the second part of the race. When you have to go up, you also have to run down and that is the perfect timing to make some speed. Although it was the second time I participated, it’s still an amazing view when you passed the corner and see the hill approaching filled with all the runners. Pure joy! My legs felt good and the race went perfectly as planned. I was able to accelerate during the second part of the race and passed the 10k mark in 45:43. I knew I had to conquer one more hill and then it would go downhill for the rest of the race. I passed the mark of 12 km in 54:56. I started calculating but I knew it would be close to run a new PR. I told myself to go all or nothing and went full speed.

IMG_20181121_075946_966

During training, I ran some blocks at a pace of 14 km/h and I felt comfortable so I knew I could to this. The last 3 km it only went downhill so this helped to increase my speed. I even reached a speed of 16 km/h at a certain moment. I arrived at the final kilometer. The stands were approaching and I could already hear the already. 1 h 03 min and 23 sec after 14 km. If I could hold on to my pace I would run a new PR. In the end, my last kilometer was my fastest. I crossed the finishing line in a time of 1 hour 7 minutes and 33 seconds. I was shocked about my result. I saw a lof of happy faces around me but also a few who didn’t look so good. I stayed at the finish line for a while so I could see Tom and Jordy reach the finish too. I was checking the app so I could easily see where they were. Time passed by fast and during the wait, I saw some familiar faces. I did a small chat with Rene ( he is a fellow blogger and runner whom I am following for a while already ).  A while later, Jordy crossed the finishing line and 5 minutes later, Tom followed after. They were both very happy about their race and the course.  I think it won’t be the last time they did this race.

We walked towards the exit together and got our medals. To finish the day, we all took a picture at “the cheering-moment”. We all deserved this. Satisfied, we headed back to Belgium. “Zevenheuvelenloop, you were beautiful again! We will meet again soon!

Nederlandstalige versie

NN Zevenheuvelenloop 2018

Zondag 18/11 stond de NN Zevenheuvelenloop weer op het programma. Voor het tweede jaar op rij heb ik deelgenomen aan deze eindejaarsklassieker in Nijmegen. Deze keer ben ik niet alleen gegaan, ik had het aangename gezelschap van Jordy en Tom. Voor hen was het de eerste keer dat ze gingen deelnemen aan de Zevenheuvelenloop. We kwamen aan in Nijmegen rond half 12. Hierdoor hadden we voldoende tijd om ons startnummer af te halen en een kijkje te nemen op de Expo.

cof

Een half uur voor de start vertrokken we richting de startvakken. Ik mocht starten in Oranje terwijl Jordy en Tom samen in startvak Bruin vertrokken. Tijdens mijn opwarming in de zijstraten merkte ik plots een grote groep lopers op. Dit waren de professionals die onderweg waren naar hun startvak. Koen Naert, Europees kampioen marathon liep hier ook tussen. We liepen zij aan zij dus kon ik hem succes wensen met zijn wedstrijd. Je merkte dat hij verrast was dat hij herkend werd. Hij werd uiteindelijk 6de in deze wedstrijd met een knappe tijd van 43 min 59 sec. De winnaar Joshua Cheptegei liep de wedstrijd in een nieuw wereldrecord: 41:05. Wat een waanzinnige tijd!

Het was mijn tweede deelname op rij dus ik wist wat me te wachten stond. Het weer zat in ieder geval meer mee dan tijdens de editie van vorig jaar. Het was fris voor de start maar het was zonnig. Eens de wedstrijd begon, was het ideaal loopweer. Eens van start gegaan kon onmiddellijk het tempo opnemen dat ik voor ogen had. Vorig jaar liep ik 1 u 11 min 29 sec. Dit jaar wilde ik op zijn minst onder 1 uur en 10 min blijven maar ik ging toch voor een nieuw PR. Dit wilde zeggen dat ik onder 1 uur 8 min 46 sec moest blijven, geen gemakkelijke opgave! Aangezien ik tijdens mijn 2 marathons pech gehad heb dit jaar, was ik nu echt gebrand om te knallen.

Ik was goed vertrokken. De eerste kilometer kwam ik door op 4:37. Dit was volgens plan en dit wilde ik vasthouden gedurende de eerste 5 kilometer . Ik kwam de 5 kilometer door op 23:11. Nu wist ik dat het zwaardere gedeelte van de wedstrijd kwam met de grootste heuvels. Toch wilde ik in dit stuk al versnellen. Wanneer je heuvels oploopt moet je ook naar beneden lopen en dat is ideaal om snelheid te maken. Ook al liep ik het parcours voor de 2de keer, het blijft prachtig om de hoek om te komen en die heuvels op je te zien afkomen gevuld met al die lopers.  Puur genieten gewoon! Het gevoel in de benen was geweldig en de wedstrijd verliep helemaal zoals gepland. Ik kon versnellen tijdens het tweede stuk van de wedstrijd en kwam de 10 km door op 45:43. Ik wist dat er nu nog 1 moeilijker stuk stond te wachten met de laatste heuvel. Daarna is het alleen maar bergaf en tijd om de gas helemaal open te draaien. Ik kwam het bordje van de 12 km voorbij in 54:56. Ik begon te rekenen in mijn hoofd maar het ging toch spannend worden om een nieuw PR te lopen. Ik dacht bij mezelf alles of niets en ging er volledig voor.

IMG_20181121_075946_966

Op training had ik een eerste keer echt blokken afgewerkt tegen 14 km/u. Dat voelde goed dus ik wist dat ik het kon. Aangezien de laatste 3 kilometer volledig bergaf zijn kon dit tempo nog wel wat hoger uitkomen. Uiteindelijk heb ik gepiekt op 16 km/u. De laatste kilometer nog, de tribunes naderen en ik hoor de speaker in de verte. 1:03:23 na 14 km. Dit moet lukken als ik het kan volhouden. Uiteindelijk is mijn laatste kilometer de snelste van allemaal. Ik kom over de finish in een tijd van 1:07:33. Ik ben super blij dat het me gelukt is. Ik zie veel blije gezichten rond mij maar toch ook een paar mensen die serieus aan het afzien zijn. Ik blijf een beetje rond de finish hangen zodat ik Jordy en Tom zie finishen. Ik was in de app aan het volgen hoever ze zaten. De tijd ging snel voorbij en tijdens het wachten kwam ik nog enkele bekende gezichten tegen. Zo heb ik een kort paartje gedaan met René ( Hij is net als ik een blogger die ik al een tijdje volg ). Een beetje later kwam Jordy over de finish en een dikke 5 minuten later was het Tom zijn beurt. Beide zeer tevreden over hun wedstrijd en het parcours. Ik heb zo een vermoeden dat het voor hen niet bij deze ene keer zal blijven.

We wandelden samen richting de uitgang en kregen onze medailles. Afsluiten deden we nog met een foto aan het juichmoment. Dat hadden we allemaal wel verdiend na onze wedstrijd. Tevreden stapten we in de wagen opnieuw richting België. Zevenheuvelenloop, je was opnieuw prachtig en pittig! We will meet again!

Advertisements

The beauty of the marathon!

Nederlandstalige versie onderaan

42,195 km, that’s the official distance when you want to run a marathon. Many of you probably ask yourself what’s the fun of it. At the moment I ran 4 marathons but as you know, I want to run 50 before I turn 50! I still have a few to go. In this post I will tell you a little bit more what I like about the marathon.

Running a marathon is a challenge on different levels. It’s not only a battle against yourself. There are always external factors which have a big impact on your race. The weather is the perfect example for this. Before you run a marathon, you’ve had a preparation of about 12 to 15 weeks.  Because of this it is always possible that the weather on race day is completely different compared to your training. I have experienced this during the marathon of Rotterdam. I’ve been training in cold/friezing-temperatures during spring. My body was used to run in these conditions. The final days before the marathon, the weather changed completely and the temperature raised above 20°C. Your body is not prepared to do the same effort as you would deliver in colder weather.  Although I took a drink at every station, I’ve met the man with the hammer at the 35km point. My body was completely out of energy just like many other runners. When you have to do such an endeavor, you should review your race plan.  This is not so easy when you’ve been preparing towards this goal for a few months.

The marathon is not only a physical challenge, it’s also a big mental challenge. You appear at the start after a long preparation with the idea you are ready for it. On race day a marathon rarely goes as planned.  When you realize that you are falling behind your race plan, negative thoughts can appear. On that moment you have to show resistance and keep fighting. As soon as you give in on the negative thoughts, you can forget about your goal. It’s always possible that you get some physical problems (cramps, blisters,…) .There is not much you can do about it. Running 42 km is just not that easy. At that time you have to take a responsible  decision to continue your race or not. Thanks to running I have gained a lot of self-confidence.  I know what I have reached in my 3 first years as a runner. It’s something to be proud of. When I notice it’s getting difficult during the marathon I try to think of what I have reached and what I have done to be where I am at that time. Like that I can conquer the negative thoughts and it helped me to complete my 4 marathons in less than 4 hours. Especially during my last 2 marathons this wasn’t easy!

After reading this you can still wonder what’s fun about running a marathon. Suffering physically or mentally isn’t something you get happy from? But let that be the consequence of that. When you reach the finish of the marathon you get that instant feeling of “ a runners high”. The following days you feel like you’re living on a cloud. It’s a feeling difficult to subscribe but I always hope it stays for a while. You feel like you can take on the world because you pushed through. With this feeling it’s easier to live with the physical problems you have the first days following the marathon.

After I have finished my first marathon, I knew this was the distance I want to continue running. This is not a distance everybody can run and you definitely can’t jump into it like that. If you want to run a marathon you need to take your time. It’s important that your body gets used to the higher mileage and intensity. The ideal preparation for a marathon takes 2 years. I have to admit I didn’t take 2 years either. In April ’16 I ran my first ten miles race. 6 Months later I ran my first half marathon and another 6 months later I ran my first marathon. This kind of buildup you do need. It gives you the necessary confidence that you didn’t skip any steps. I always advice people to do this supervised by a coach so you can ask for advice if necessary. They are specialized in this matter so they will see fast enough when you push your body too hard.

Another fun thing about running a marathon is you get to discover a city in a different way. Often you can run streets or places you are not allowed to run on any other moments. The marathon is getting more and more attractive to runners and the big cities try to step in. The offer in marathons is now much bigger than 10 years ago. I still have a lot of places on my to-run-list!

All of these factors make the marathon for me the perfect challenge. If you are doubting to run one for a while ,I can only advice you to give it shot. Running a marathon will change your life!

#1 Antwerpen        #2 Eindhoven        #3 Rotterdam           #4 Brugge

Nederlandstalige versie

The beauty of the marathon!

42,195 km, dat is de officiële afstand als je een marathon wil lopen. Velen onder jullie stellen zich waarschijnlijk de vraag wat er mooi aan is. Ik heb ondertussen 4 marathons op mijn palmares staan maar zoals jullie weten ,wil ik er 50 lopen voor ik 50 word! Ik heb er dus nog een aantal te gaan. In deze post wil ik jullie wat meer vertellen over wat mij aantrekt aan de marathonafstand.

Een marathon lopen is een uitdaging op verschillende vlakken. Het is niet alleen een strijd die je levert met jezelf. Er zijn altijd externe factoren die een grote impact hebben op het verloop van de wedstrijd. Het weer is hier het perfecte voorbeeld van. Alvorens aan een marathon te starten, heb je er meestal een voorbereiding opzitten van 12 tot 15 weken.  Hierdoor kan het zijn dat het weer op de dag van de wedstrijd helemaal anders is dan tijdens je voorbereiding. Tijdens de marathon van Rotterdam dit jaar heb ik dat mogen ervaren. Ik trainde het ganse voorjaar in koude/vries-temperaturen. Je hartslag en je lichaam zijn daar dus aan gewend. De week van de marathon veranderde het weer compleet en was het plots boven de 20 graden.  Je lichaam is niet voorbereid om de inspanning te leveren die je normaal zou leveren bij lagere temperaturen.  Ondanks voldoende drinken kwam de man met hamer langs op kilometer 35. Mijn lichaam was gewoon leeg net zoals bij vele anderen.  Wanneer je zo een inspanning moet doen, zou je op voorhand je wedstrijdplan om moeten gooien. Dat is natuurlijk niet zo eenvoudig als je maanden getraind hebt naar dat specifieke doel.

De marathon is niet alleen een fysieke uitdaging, het is eveneens een grote mentale uitdaging. Je komt aan de start na een lange voorbereiding met het idee dat je er klaar voor bent. Toch kan het op wedstrijddag anders lopen dan gepland. Als je merkt dat je achter geraakt op uw wedstrijdschema, kunnen er snel negatieve gedachten opduiken. Op dat ogenblik is het belangrijk om voldoende weerstand te tonen en door te bijten. Van zodra je toegeeft aan deze negatieve gedachten, weet je dat je uw doel niet meer kan bereiken. Het kan ook zijn dat er fysieke kwaaltjes opduiken. Hier kan je weinig aan doen. Je moet enkel verantwoorde beslissingen nemen dat je het niet erger maakt. Dankzij het hardlopen merk ik zelf dat ik een pak meer zelfvertrouwen heb gewonnen. Ik weet zelf goed wat ik bereikt heb gedurende de laatste 3 jaren. Dat is iets om trots op te zijn. Wanneer ik het moeilijk krijg tijdens een marathon probeer ik daar aan te denken. Op die manier overwin ik meestal die negatieve gedachten waardoor ik er toch in geslaagd ben om mijn 4 marathons uit te lopen binnen de 4 uur. Vooral bij mijn 2 laatste marathons was dit niet zo evident!

Na dit te lezen kan je uzelf nog steeds afvragen wat er leuk aan is. Uzelf fysiek en/of mentaal laten afzien is toch niets waar je blij van wordt? Laat dat nu net WEL het gevolg hiervan zijn. Wanneer je de finish van de marathon bereikt na zo een strijd te leveren met jezelf krijg je onmiddellijk dat gevoel van de “Runners High”. Hierdoor leef je de dagen daarna op een wolk. Je hebt het gevoel dat je alles aankan omdat je toch hebt doorgebeten. Het is een gevoel dat moeilijk te beschrijven is maar ik hoop steeds dat het zo lang mogelijk blijft.  Hierdoor vergeet je de fysieke ongemakken van de eerste dagen na de marathon iets gemakkelijker.

Nadat ik mijn eerste marathon had uitgelopen, wist ik dat dit de afstand is waarop ik me verder wil toeleggen. Dit is echter niet voor iedereen weg gelegd en je mag hier zeker niet onbezonnen aan beginnen! Om een marathon te lopen moet je echt de nodige tijd nemen. Het is belangrijk om uw lichaam te laten wennen aan de toename qua afstand en intensiteit. De ideale voorbereiding naar een eerste marathon is eigenlijk 2 jaar. Ik geef toe dat ik er zelf ook geen 2 jaar over gedaan heb. In april 2016 liep ik mijn eerste 10-miles wedstrijd. Mijn eerste halve marathon volgde 6 maanden later en mijn eerste marathon nog eens 6 maanden later. Deze opbouw is wel belangrijk om te maken. Het geeft jezelf het nodige vertrouwen dat je geen stappen hebt overgeslagen. Ik raad ook aan om dit steeds onder begeleiding te doen zodat je op tijd en stond feedback kan vragen. De specialisten zullen sneller aan je trainingen zien wanneer je uw lichaam te hard vermoeid.

Een laatste leuke aspect van een marathon is dat je een stad kan ontdekken op een manier die je anders nooit zou kunnen ontdekken. Vaak kan je lopen op plaatsten waar je anders enkel met de wagen op mag/kan. De marathon op zich is een sport die meer en meer deelnemers aantrekt. De grotere steden spelen hier natuurlijk op in waardoor het aanbod alleen maar groter wordt. Zo zijn er nog vele plaatsen die op mijn “to-run-list” staan!

Al deze factoren maken voor mij van de marathon de uitdaging bij uitstek. Indien je al langer twijfelt om er aan te beginnen raad ik je aan om het gewoon te proberen. Een marathon lopen kan echt je leven veranderen!

#1 Antwerpen          #2 Eindhoven       #3 Rotterdam        #4 Brugge

Marathon blues? Hell no, let’s keep on going!!

Nederlandstalige versie onderaan

It has been already 10 days since I ran the marathon in Bruges. The disappointment I’ve had at first is gone now. I received a lot of fun and positive reactions which helped me to get rid of the disappointment. I did finish the marathon although I had a blister which made it more difficult. Now, it’s time to forget the disappointment and get myself motivated. I’m going to keep training hard and make sure I will succeed in my goal in Antwerp, the 28th of April 2019. It will be my fifth marathon. It’s a little bit symbolic too. I ran my first marathon in Antwerp, and only 2 years later, I will be back to run my fifth.

The first few days after the marathon, I‘ve had a lot of questions: “What have i done wrong to get this blister?” ; “ Should I have pushed myself more so I wouldn’t stop running completely?”. A lot of questions which I am not able to answer. I even asked for advise at Koen Naert ( European Champion Marathon 2018 ) on Instagram. He told me he sometimes has blisters too without doing anything different. There is not much you can do about it. His advice was: “ Shut down the pain and keep going!” . That’s the attitude you need to become a European champion! Knowing that even they have these problems gave me some kind of comfort. They run at a much higher speed, so they have more chances to get blisters too. Let’s just hope it will only happen once. I did get a lot of recommendations on products to prevent blisters, thanks for that!

Last Sunday, I already had another race planned. I was skeptical. I talked about it with my coach and after a few days, he gave me the green light to go ahead with this race. The only condition he gave was to take it slow to prevent getting injured. Thanks to the NN Running Club, I’ve got the opportunity to participate “Dwars door Hasselt”. Together with a few fellow ambassadors, we came to this race. It was nice seeing them again since we didn’t see each other after the launch of the platform. Short update: 2 months after the launch we almost reach 9.000 members. What a big success! I planned to run the race together with Lins. We would pace for Leon since this was his first 15k race. It looked fun to do as I didn’t have any personal ambitions for this race.

Together with a few of Lins running club members, we were waiting for the race to start . The goal for Leon was to finish in less than 1 hour and 30 minutes. During the first few kilometers, our pace was too fast, even for me. I had planned to run slower to spare my legs after last week’s marathon. We dropped the pace a little bit and after, it was much easier. We laughed a lot the first half of the race and it went smooth. It was a nice course through the beautiful city of Hasselt. After a while. the group got split up. I told the others to go ahead. I stayed with Leon to give him the necessary support. After 9 km, he had some difficulties. We were lucky we could run downhill at that time so he could recover in the meantime. For the next few kilometers, we kept up with our pace. We kept the pacer with the flag off 5:30 min/km in our sight. We passed the sign of 13km. I noticed it was getting tough for Leon. I kept talking to him and it worked. Before I realized it, we passed the sign of the final 150 meters. Leon started to sprint towards the finish line. I followed him and we passed the pacer of 5:30 just before we crossed the finish line. We finished in 1 hour  18 minutes en 25 seconds. What an amazing result for a first 15k-race. Leon was really happy with the result and it gave me a lot of satisfaction seeing him so happy.  It was also fun to meet some fellow IG-Runners at the finish. I can only conclude one thing, a great event in Hasselt!

IMG_20181028_190140_908

For the upcoming weeks I am going to try to keep up with my current form. I’m having another race in 2 weeks. I already look forward to go to this race with a few of my friends. For the second year in a row, I will run “ de Zevenheuvelenloop”. Ready to attack those hills again!

 

Nederlandstalige versie

Marathon blues? Hell no, let’s keep on going!!

Het is al 10 dagen geleden dat ik de marathon in Brugge gelopen heb. De teleurstelling die er op het eerste moment was, heeft ondertussen al wat plaats geruimd. Ik heb veel leuke en positieve reacties gekregen die me geholpen hebben om die teleurstelling een plaats te geven. Ondanks de blaar ben ik er toch weer in geslaagd om de marathon tot een goed einde te brengen! Nu is het aan mij om de teleurstelling om te zetten in motivatie. Die ga ik gebruiken om keihard te blijven trainen en om ervoor te zorgen dat ik mijn doel zal halen in Antwerpen op 28 april 2019. Dat zal mijn 5de marathon worden. Een klein beetje symbolisch ook! Ik heb in Antwerpen mijn eerste marathon gelopen en amper 2 jaar later sta ik daar voor nummer 5.

De eerste dagen na de marathon zat ik met veel vragen: “ Wat heb ik verkeerd gedaan, zodat de blaar er gekomen is?” ; “ Had ik langer op mijn tanden moeten bijten om niet volledig te stoppen met lopen?”. Veel vragen waar je geen antwoord op kan geven. Ik heb zelfs raad gevraagd aan Koen Naert ( Europees Kampioen marathon ) via Instagram. Hij liet me weten dat hij soms ook blaren krijgt maar dat je hier weinig tegen kan doen. Hij gaf als advies: “ Pijnsensoren uitschakelen en blijven gaan! “ Dat is de instelling die je nodig hebt om Europees Kampioen te worden! Het stelde me ergens ook gerust, wetende dat dit iedereen kan overkomen. Aangezien de toppers aan een veel hogere snelheid lopen, hebben zij natuurlijk wel meer kans op wrijving. Laten we maar gewoon hopen dat het bij deze ene keer zal blijven. Ik heb in ieder geval voldoende tips ontvangen qua producten om blaren te voorkomen, waarvoor dank!

Afgelopen zondag had ik al een nieuwe wedstrijd gepland. Was dit verstandig een week na de marathon? Na overleg met men trainer, in de loop van de week, kreeg ik groen licht om te starten aan de wedstrijd. Hij gaf me wel duidelijk de opdracht om het rustig aan te doen zodat ik geen blessure zou oplopen. Dankzij de NN Running Club kreeg ik de mogelijkheid om deel te nemen aan “Dwars door Hasselt”. Samen met enkele medeambassadeurs stonden we aan de start. Het was leuk elkaar terug te zien want het was geleden van de lancering van het platform. Kleine update: 2 maanden na de lancering zitten we al bijna aan 9000 geregistreerde leden! Van een succes gesproken! Ik had afgesproken om samen met Lins te lopen. We zouden haas spelen voor Leon die zijn eerste 15 km ging lopen. Dit leek me zeer leuk om te doen aangezien ik voor mezelf geen ambities had.

Samen met nog enkele leden van Lins haar loopclub stonden we aan de start. Het doel was om Leon te laten finishen in 1 uur 30 min. De eerste kilometers lag het tempo eigenlijk iets te hoog. Ook voor mezelf, omdat ik had gezegd niet te snel te willen lopen om mijn benen wat te sparen. We lieten het tempo een beetje zakken en dat liep ook veel beter. Er werd goed wat afgelachen in die eerste kilometers en de wedstrijd ging goed vooruit. Het was een leuk en gevarieerd parcours door het mooie Hasselt. Na verloop van tijd begon de groep een beetje uit elkaar te vallen. Ik gaf aan dat de anderen hun wedstrijd mochten lopen. Ik bleef bij Leon om hem de nodige ondersteuning te geven. Na een kilometer of 9 kreeg hij even een dipje. Gelukkig kwam er net een stukje aan dat we naar beneden liepen waardoor hij kon recupereren. De volgende kilometers bleven we goed tempo houden. De vlag van 5:30 min/km bleef de ganse tijd binnen handbereik. We passeerden het bordje van kilometer 13. Ik merkte dat Leon het zwaarder kreeg. Ik bleef op hem inpraten en dit werkte duidelijk. Voor ik het wist kwamen we aan het bordje van 150 meter. Plots zette Leon aan voor een eindspurt. Uiteraard ging ik mee en zo liepen we net voor de finish de pacer van 5:30 voorbij. We bereikten de finish in 1 uur 18 min en 25 sec. Wat een tijd voor een eerste 15 km-wedstrijd! Leon was zeer blij met zijn resultaat en het gaf mij ongelofelijk veel voldoening om hem zo te zien glunderen. Het was leuk om nog wat bekende Instagram-gezichten te ontmoeten. Ik kan maar 1 ding besluiten, een geslaagd event in Hasselt!

IMG_20181028_190140_908

De komende weken ga ik mijn conditie blijven onderhouden. Over 14 dagen staat er al een nieuwe wedstrijd op de planning. Ik heb al enorm veel zin om samen met enkele vrienden deel te nemen aan de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Klaar om die heuvels opnieuw aan te vallen!

The Great Bruges Marathon

Het marathonweekend begon deze keer opnieuw op zaterdag. Na de kids hun sportactiviteit in de voormiddag, was het tijd om richting West-Vlaanderen te trekken. De eerste stop, Kortrijk. Op verschillende plaatsen in de stad was er iets te doen onder de naam “Play Kortrijk”. Zo stond er op de grote markt een reuzengroot springkussen. Plezier voor groot en klein verzekerd! Daarna trokken we richting een kamer gevuld met 1500 kg confetti. Deze werd enthousiast in het rond gegooid met vele lachbuien als gevolg. Tot slot hebben we ons bezoek aan Kortrijk afgesloten met een lekkere wafel, behalve voor mij aangezien dat niet past onder de noemer koolhydraten stapelen.

Alvorens af te zakken naar ons appartement in Oostende, stond er nog een korte tussenstop in Brugge ingepland om mijn startnummer en T-shirt op te halen. Na onze aankomst in Oostende, die een beetje later was dan gepland, was het tijd voor de laatste portie pasta voor de marathon. Nadat ik al mijn spullen had klaargelegd voor de volgende ochtend was het tijd om te gaan slapen.

Wedstrijddag! De wekker ging af rond half 7. Ik deed onmiddellijk mijn loopkledij aan om daarna mijn vast ontbijt voor de marathon: wit brood met een banaan en bruine suiker. Het appartement dat we gehuurd hadden, lag net tegenover het station van Oostende. Zo stond ik goed op tijd klaar om de trein richting Brugge te nemen. Daar had ik afgesproken met mijn ouders die voor me kwamen supporteren. Samen wandelden we richting de start. Na een laatste sanitaire stop was ik er klaar voor. Ik koos een plekje in de buurt van de vlag om 3 uur 30 min te lopen. Koen Naert, Europees Kampioen op de marathon, gaf de start van de wedstrijd.

De eerste kilometers liepen we door de smalle straatjes in het centrum van Brugge. Ik was goed vertrokken. Ik merkte vrij snel dat ik best mijn eigen tempo kon kiezen want in de groep bij de vlag was het een beetje te druk. Van zodra ik de kans zag, deed ik een versnelling om zo de groep te verlaten. De eerste kilometers vlogen voorbij en voor ik het doorhad waren we richting Zeebrugge aan het lopen. Dit was wel een enorm lang recht stuk. De groep viel hierdoor snel uit elkaar maar het voordeel was dat je goed uw eigen tempo kon kiezen. Ik was zeer constant aan het lopen en had het gevoel dat ik er geen moeite voor moest doen. Vasthouden was dus de boodschap! Ik had de splittijden op mijn arm geschreven om zo te kunnen kijken of ik op schema zat. Na elk blok van 5 kilometer liep ik verder uit op mijn schema maar het gevoel was gewoon top.

In Zeebrugge was het keerpunt om terug richting Brugge te draaien. Ik telde al af naar dit punt omdat daar mijn supporters stonden te wachten. Het is halfweg de wedstrijd en ik zit echt geweldig op schema. Op het einde van de dijk in Zeebrugge zie ik mijn kindjes al staan. Ik loop tussen hen door om ze een high 5 te geven en verder te gaan. Dit geeft me nog eens een extra boost. Ik merk al snel dat op de terugweg richting Brugge meer tegenwind staat. Hierdoor laat ik mijn tempo een beetje zakken want dit kan ik niet blijven volhouden tegen 13 km/u. Ik voel me nog steeds supersterk en denk al aan hoe ik de laatste kilometers ga aanpakken.

Ik ben de 25 km al voorbij en lig nog steeds goed voor op schema. De tegenwind maakt het wel wat zwaarder en de terugweg was toch meer rechtdoor dan gedacht. Op kilometer 28 moest ik kort een sanitaire stop houden. Toen ik terug vertrok, merkte ik een lastig gevoel aan mijn rechtervoet. Ik probeer mijn tempo terug te zoeken en ik loop verder rond de 12 km/u. Ik kom aan de 30 km door op 2 uur 22 min. Ik lag nog steeds mooi voor op schema maar dat gevoel aan mijn rechtervoet begon toch door mijn hoofd te spoken. Iedere stap die ik zet, kwam dit gevoel harder naar boven. Ik zeg tegen mezelf nog 12 km te gaan. Nu verder lopen tegen 12 km/u en ik zou ruim onder de 3 uur 30 min duiken. De kilometers gaan verder maar de pijn in mijn voet komt steeds harder door. Ik wist echt niet wat ik moest denken. Op 3 jaar tijd heb ik nooit last gehad van blaren en nu heb ik er 1. Onbewust zet ik mijn voet anders om minder druk te zetten op de blaar maar hierdoor blokkeren mijn benen. Na kilometer 34 moet ik even stoppen want de druk op de blaar doet teveel pijn. Ik baal echt verschrikkelijk. Ik wil alle frustraties uitschreeuwen maar ik ben precies volledig neergeslagen.

Telkens ik opnieuw wil beginnen lopen, blokkeren mijn benen. Stoppen tijdens een marathon is dan ook dodelijk natuurlijk. Ik heb bijna 4 kilometer alleen maar gewandeld. De vlag van 3 uur 30 was me al terug voorbij gelopen wat me mentaal nog eens een opdoffer gaf. Ik probeerde aan te pikken in de groep maar na 100 meter moest ik opnieuw stoppen. Na Rotterdam is dit opnieuw een tegenslag. In Rotterdam heb ik aan opgeven gedacht maar dat idee kwam nu zelfs niet in me op. De finish zal ik halen en ik praat op mezelf in. Van de 38 kilometer ga ik terug beginnen lopen tegen een rustig tempo zodat ik op zijn minst onder de grens van de 4 uur blijf. Zo gezegd, zo gedaan. Ik start tegen 9 per uur en dit lukt. Uiteraard zijn mijn benen verzuurd door te stoppen maar ik probeer door te bijten. Mijn benen komen terug wat losser maar de blaar op mijn voet blijft pijn doen. Het bord van de 40 ben ik ondertussen gepasseerd. We komen terug aan in het centrum waardoor er ook meer supporters langs de kant staan. Ik krijg wat moed en kan zelfs nog versnellen. Op 200 meter van de finish zie ik mijn papa staan waardoor ik het even moeilijk kreeg. Ik zet door en bereik de finish in 3 uur 51 min en 35 sec. Ik krijg een mooie medaille rond mijn nek maar weet niet goed hoe ik me er bij moet voelen.

Ik ga uit de massa om mijn supporters te zoeken. Plots zie ik mijn kleine meid tussen wat benen door en doe teken naar haar. Als mijn vriendin bij me aankomt, krijg ik het moeilijk. Zij wisten natuurlijk dat er iets niet klopte aangezien ik op de 30 km nog zo goed zat. Ik doe men schoen uit en dan zie ik de blaar in de plooi van mijn grote teen. Er kan natuurlijk geen slechtere plaats zijn dan daar aangezien je telkens afzet op dat punt. Aangezien ik al wel wat kilometers de tijd heb gehad om erover na te denken, kan ik vrij snel de knop omdraaien. Ik besef ook dat het nu niet komt door onvoldoende voorbereiding. Ik kan er alleen maar lessen uit proberen te trekken dat dit me niet meer overkomt. We hebben nog een korte wandeling voor de boeg richting de auto om terug huiswaarts te keren. Nummer 4 staat toch maar op het palmares en die marathon sub 3 uur 30 komt er wel.

Ik wil toch nog even mijn gezin bedanken voor de steun die ze mij geven en dat ze mij de kans geven om mijn droom te verwezenlijken. Ook wil ik mijn ouders bedanken die de trip naar Brugge gemaakt hebben. NN Running Club bedankt om mij deze marathon te laten lopen en uiteraard last but not least mijn coach Luk Bosmans voor zijn topbegeleiding!

The Great Bruges Marathon: the final weeks.

Nederlandstalige versie onderaan

imagesYC130NL2

Next week the wait is over! After 16 weeks off intensive preparation ,I’ll be at the starting line of my fourth marathon. This is going to be the second edition of “the Great Bruges Marathon”. The city Bruges is very attractive considering its international status. Last year 43 different nationalities took part at the race but this year it will be even more.

After the first edition the participants had a few remarks about the race. I am pleased to see they did something with these remarks. This year the biggest part of the marathon will be run in the opposite direction as last year. They also tried to cut in the long straight parts which made the course quite boring last year.  The biggest chance for me is they have changed the starting hour of the half marathon. Last year there were 2 hours between the start of the full and the half marathon. Like this people who were running their final part of the marathon got passed by the people who were running the half. This was not fun for the marathon runners.  This year there will be only a one hour difference between both races. Like this the situation will be completely different which is much better.

My preparation went almost perfect. This was obvious the toughest schedule I’ve had until now but still I enjoyed it. I ran a lot more kilometers compared to my previous schedules. Luckily there was enough variety in my runs and I was allowed to run a lot at marathon pace. When you notice you can keep up with that pace more easily after a while, this gives you a confidence boost towards the marathon. During my prep I did one race which also gave me an extra confidence boost. This course had a lot of climbs in it but still I managed to keep my marathon pace. Considering the marathon in Bruges is as flat as can be, this will only be in my advantage.

Heist Loopt: half marathon 1 hour 38 min 39 sec

We decided to stay the night before the marathon in the neighborhood as we did with the Rotterdam Marathon. The race starts at 9 am so it would have been to stressful to leave early in the morning. This time we have rented an apartment at the station in Oostende. After a train ride of 15 minutes I will be in Bruges. We are going to pick up my bib on Saturday so I don’t have to think about anything else the morning of the race. Another advantage of the apartment is that we can make our own food. The evening before the race we will make a pasta and in the morning I can have my bread with a banana. This time there will be some more supporters which makes it extra fun. Just a little bit more training and hopefully I will cross the finish in Bruges with a new PR!

 

Nederlanstalige versie

imagesYC130NL2

De Great Bruges Marathon: de laatste rechte lijn.

Volgende week is het eindelijk zover! Na een intensieve voorbereiding van 16 weken sta ik aan de start van mijn vierde marathon. Het is nog maar de tweede editie van “De Great Bruges Marathon” . De stad Brugge spreekt natuurlijk enorm aan gezien zijn internationale status. Vorig jaar namen er 43 verschillende nationaliteiten deel aan de wedstrijd. Dat aantal zal dit jaar nog wel iets hoger liggen.

Er kwamen wel wat opmerkingen na de eerste editie maar hier hebben ze weldegelijk iets mee gedaan. Het parcours loopt deze keer in de tegenovergestelde richting van vorig jaar en de lange rechte stukken werden ook gedeeltelijk aangepakt. Een andere belangrijke wijziging vind ik vooral het startuur van de halve marathon. Vorig jaar startte de halve marathon 2 uur na de volledige marathon waardoor vele marathonlopers op het einde van hun wedstrijd werden voorbijgelopen door de deelnemers van de halve. Dat werkt natuurlijk demotiverend. Dit jaar zit er slechts 1 uur verschil tussen de start van beide wedstrijden. Hierdoor gaat de situatie eerder omgedraaid zijn.

Mijn voorbereiding is bijna vlekkeloos verlopen. Dit was duidelijk het zwaarste schema dat ik al gehad heb, maar ik heb er wel van genoten. Ik heb een pak meer kilometers afgelegd in vergelijking met mijn vorige schema’s. Gelukkig zat er voldoende variatie in mijn trainingen en ik mocht veel aan marathontempo trainen. Als je na een tijdje merkt dat je dit tempo goed in je benen hebt, geeft dit uiteraard vertrouwen naar de marathon zelf. Tijdens mijn voorbereiding liep ik 1 wedstrijd die me ook het nodige vertrouwen heeft gegeven. Het was allesbehalve een vlak parcours en hier kon ik mijn tempo zelfs goed houden. Wetende dat de marathon van Brugge zeer vlak is, gaat dat alleen maar ten goede komen.

Heist Loopt: halve marathon 1 u 38 min 39 sec

Net zoals tijdens de marathon van Rotterdam hebben we er nu ook voor gekozen om een overnachting te doen de dag voor de wedstrijd. Aangezien we om 9 uur starten, zou het te stresserend zijn om pas de dag zelf naar daar te trekken. We hebben deze keer een appartement gehuurd vlakbij het station van Oostende. Zo kan ik in de ochtend de trein nemen richting Brugge. Na een rit van 15 minuten ben ik ter plaatse. We gaan mijn startnummer ophalen op zaterdag zodat ik aan niets meer moet denken de dag van de wedstrijd. Een bijkomend voordeel van het appartement is dat ik zo zelf mijn eten kan klaarmaken. De avond voor de wedstrijd gaan we een pasta maken en in de ochtend kan ik mijn boterhammen met banaan meenemen.  Er komen deze keer extra supporters naar Brugge afgezakt wat het extra leuk maakt natuurlijk.  Nu nog even verder trainen en dan kan ik hopelijk volgende week met een nieuw persoonlijk record over de finish lopen in Brugge!

 

 

How running changed my life?

I started running in 2015. Now, I am at the point where I am going to run my 4th marathon. I never expected running would become so important in my life. At the beginning, I started running to lose some weight since I didn’t feel good about it. That turned out a little bit different! Running really became my passion and I couldn’t imagine a life without it.

Running is so much more than just running. It affected my life in different aspects. As I am not very tall, I’ve always been a little bit insecure about myself. I often had the feeling I had to prove myself more because I was smaller than most people. This is a subject I never talked about a lot but the feeling was there. As a result, I always look for affirmation. My fiancée can confirm this for sure. Because of the intensive training in the past years, I’ve made progress and my self-confidence got a boost. I’ve reached several goals, which to me seemed impossible in the past. If you would have told me 3 years ago that I could run a marathon, I would have said you’re crazy. My goal for my fourth marathon is to finish in less than 3 hours and 30 minutes.  This means my average pace will have to be above 12 km/hr. When I think about this, I am often still surprised I would be capable of doing this. A few more weeks to go to see if I will succeed.

As I have mentioned above, I started running to lose some weight. At my first test with my coach, I was 72 kg. 3 Years later I am 64 kg. It’s not only this digit that tells something. I just turned 33 but I’ve never felt so fit as I do now. I learned to know my body a lot more and now I also know my limits. Last Sunday, I was supposed to do a long run but I didn’t feel that well. The weather forecasted for Sunday was really terrible, so I decided to give my body an extra day to recover. In this way, I avoided getting sick during my final weeks before the marathon. This extra day of rest was really good for me. I could do all of my runs I’ve planned for this week without any problems. Because I feel so fit, it also gives me mental peace. I have less stress than before and I just feel great!

Last but not least, I’ve got in contact with a lot of fellow runners which I can now call my friends. It’s fun to share your passion and meet at several running events. Becoming an ambassador for the NN Running Club in Belgium last month was a true reward. I hope to inspire more people to choose an active lifestyle. Who knows we will meet at one of the upcoming events with the NN Running Club.

Does running or sport affects your life too? Let me know in the comment below.

NN Running Club Photoshoot  © NNRunningClub

Hoe heeft hardlopen mijn leven veranderd?

In 2015 ben ik beginnen hardlopen. Nu sta ik op het punt om mijn 4de marathon te lopen.  Ik had nooit gedacht dat hardlopen zo een belangrijke plaats in mijn leven zou innemen. Oorspronkelijk was ik beginnen lopen om wat gewicht te verliezen aangezien ik me daar niet meer zo goed bij voelde.  Dat is even anders uitgedraaid! Nu is hardlopen echt een passie geworden en ik zou niet meer zonder kunnen.

Hardlopen is ook zoveel meer dan de sport alleen. Het heeft mijn leven toch op verschillende vlakken beïnvloed. Aangezien ikzelf niet van de grootste ben, was ik altijd een beetje onzeker van mezelf. Ik had vaak het gevoel dat ik mezelf extra moest bewijzen omdat ik kleiner ben dan de meesten. Dit is iets waar ik nooit veel over gesproken heb maar ik zat wel met dat gevoel. Hierdoor zoek/zocht ik vaak naar bevestiging. Mijn vriendin kan dit zeker beamen. Door het intensieve trainen in de laatste jaren en de progressie die ik gemaakt heb, heeft mijn zelfvertrouwen een boost gekregen. Ik heb bepaalde doelstellingen gehaald die ik voorheen als onmogelijk zag. Indien je mij 3 jaar geleden zou vertellen dat ik een marathon zou lopen, had ik je voor gek verklaard. Mijn doelstelling voor nummer 4 is om te finishen binnen de 3 uur en 30 minuten. Dit wil zeggen dat ik sneller ga moeten lopen dan 12 km/u.  Als ik hier aan denk, ben ikzelf vaak verbaasd dat ik dit zou kunnen.  Nog een paar weken geduld om te zien of het me gaat lukken.

Zoals ik hierboven reeds had aangegeven, was mijn oorspronkelijk doel om wat gewicht te verliezen. Bij de eerste testing bij mijn coach woog ik 72 kg. 3 Jaar later weeg ik 64 kg. Het is niet enkel dat getal dat iets zegt. Ik ben net 33 geworden maar ik heb me fysiek nog nooit zo fit gevoeld als nu. Ik heb mijn lichaam ook veel beter leren kennen en voel ook beter en beter aan waar mijn limieten liggen. Vorige zondag had ik een lange duurloop op de planning staan maar ik voelde me niet top. De weersvoorspelling voor zondag was ronduit dramatisch waardoor ik besloot mijn lichaam een dag extra rust te geven zodat ik niet ziek zou worden gedurende mijn laatste weken van mijn voorbereiding. Ik merk nu duidelijk dat die dag extra rust mijn lichaam goed heeft gedaan. Hierdoor kan ik perfect mijn trainingen afwerken deze week. Doordat ik me fysiek zo goed voel, geeft mij dit ook mentaal rust. Hierdoor heb ik veel minder last van stress en voel ik me in het algemeen gewoon super!

Tot slot heb ik dankzij het lopen al een hoop mensen leren kennen waarmee ik een zeer goed contact heb en die ik nu toch wel vrienden kan noemen. Het is leuk om samen je passie te kunnen delen en elkaar te zien op evenementen. Dat ik een maand geleden ambassadeur geworden ben voor NN Running Club was voor mij dan ook een geweldige beloning. Hierdoor hoop ik alleen maar om nog meer mensen te inspireren om voor een actieve levensstijl te kiezen.  Wie weet komen we elkaar wel tegen op een van de events waar de NN Running Club aanwezig is.

Heeft lopen of sport ook zo een impact op jullie leven? Laat het me zeker weten hieronder in een reactie!

NN Running Club Photoshoot©NNrunningClub

 

NN Running Club

40409734_267614067405078_3860590925205995520_n

Vorige week donderdag was het eindelijk zover! De officiële lancering van de NN Running Club in België. Na lang zwijgen, mag ik jullie trots verkondigen dat ik als ambassadeur deze community een duwtje in de rug mag geven. Samen met mijn medeambassadeurs zullen we jullie motiveren en inspireren. Wat je kan verwachten, zal ik jullie uitleggen in deze post.

De NN Running Club is de gezondste community in België. Het principe is heel eenvoudig. Eerst en vooral kan je uzelf gratis registreren op het platform. Vervolgens dien je uw favoriete sportapp te koppelen ( o.a. strava, fitbit, runkeeper,… ). Van zodra je een activiteit gedaan hebt, wordt deze omgezet in coins. Die coins kan je dan op zijn beurt omzetten in tal van artikelen in de webshop. Beloond worden om te bewegen, beter kan het toch niet zijn?

Het grote voordeel van dit platform? Het is toegankelijk voor iedereen! Je moet absoluut geen gevorderde loper zijn om deel te nemen. Ook al is de naam NN Running Club, het is toch toegankelijk voor andere sporten: o.a. wandelen, fietsen, zwemmen,…. Al deze activiteiten kan je laten omzetten in coins. Je kan dus coins verzamelen door actief bezig te zijn maar hier stopt het niet. Iedere maand zullen er een aantal challenges opengesteld worden waaraan je kan deelnemen. Zo zijn er terugkerende challenges waar je iedere maand aan kan deelnemen ( o.a. voltooi een 5km run, een 10 km run,… ) alsook speciale challenges waarmee je leuke prijzen kan winnen. Deze maand kan je een jaar gratis fitness winnen als je 12 workouts kan voltooien in het platform. Zo zullen er elke maand leuke challenges zijn om jullie te motiveren.

Het platform draait echter niet alleen om coins te verdienen. We willen jullie ook inspireren en motiveren. Hierdoor zal je regelmatig leuke artikels kunnen terugvinden geschreven door onze sport- en gezondheidsexperts.

Buiten de “actieve” coins die je kan verdienen, kan je er ook verdienen door “sociaal” te zijn. Nodig je vrienden uit via mail en wordt beloond. Door berichten op het platform te liken, krijg je eveneens coins.

Zoals je dus hebt kunnen lezen, biedt dit platform niets dan voordelen! Het enige dat jullie nog te doen staat is jezelf te registreren via onderstaande link en te beginnen bewegen! Veel plezier en wie weet tot op een van de NN Running Club events!

Jullie ambassadeur

Christophe

#NNRunningClub #NNRunningClubHero

https://bit.ly/2MLjKrv

Running through summer.

Nederlandstalige versie onderaan

It’s been a while again since I’ve posted my previous blog. Apparently I have difficulties to post on a regular basis during the summer months. Time for a change. My final update was from the 20the of June, shame on me!

The past few weeks I’ve been training more again. My preparation for the Great Bruges Marathon is now halfway. My mileage increased a lot compared to May and June. This was not always that easy since we are having the hottest summer of the past few years. Running in the heat is never easy but when you have to train your speed level it’s almost impossible. Nevertheless I managed to finish al my runs as planned. I only had to reschedule to get this done. Most of my runs I did between 5 and 6 am. At that time of the day the temperature is still normal and it doesn’t affect your training that much. Another advantage is that you still have the rest of the day and evening to do other things. This week I started to run 5 times a week again. Like this my mileage will increase even more and in September I should go full speed! After that I should be able to run the marathon in less than 3 hours and 30 minutes end of October. In 2 weeks I have another test which can boost my confidence a little bit more, the half marathon of Heist-op-den-Berg. The goal is to finish this race in 1 hour and 40 minutes.

As I have told in my previous post, I participated the Classic in Tessenderlo on the 09th of June. The race was planned at the beginning of my training schedule. My coach allowed me to run the way I wanted but I had to keep an eye on the weather. Although I didn’t ran that much the weeks before the 10 km race, I was still able to finish in less than 45 minutes.  I would really recommend this race. You cross the funfair of Tessenderlo. A lot of people are standing next the road and they created a great atmosphere. Today I’ve met Kim again. After the race we’ve had a drink together before we went back home with a good feeling. This race gave me an extra boost to get started with my new schedule.

Nederlandstalige versie

Al lopend door de zomer.

Het is ondertussen weeral een tijdje geleden dat ik nog eens een blog heb gepost. Tijdens de zomermaanden lukt het me blijkbaar niet zo goed om op regelmatige basis iets te posten. Hoog tijd om er dus verandering in te brengen. Mijn laatste update is al geleden van 20 juni, shame on me!

Ik heb allerminst stilgezeten in die periode. Mijn marathonvoorbereiding voor Brugge is ongeveer halfweg. Het aantal gelopen kilometers is de laatste maand dan ook serieus toegenomen in vergelijking met mei en juni. Dit was alleen niet zo evident aangezien we met de heetste zomer van de voorbije jaren te maken hebben. Lopen in de hitte is niet ideaal en al zeker niet wanneer je ook op snelheid zou moeten trainen.  Toch ben ik erin geslaagd om al mijn trainingen af te werken zoals voorzien . Alleen heb ik mijn planning aangepast om dit in orde te krijgen. Het grootste gedeelte van mijn trainingen heb ik gelopen tussen 5 en 6 uur in de ochtend. Dan zijn de temperaturen nog redelijk normaal en kan je ook gewoon trainen. Een bijkomend voordeel is dan ook dat je nog de ganse dag en avond hebt om andere zaken te doen.  Vanaf deze week stap ik terug over naar 5 trainingen in de week. Zo gaat mijn volume nog wat toenemen en ben ik klaar om in september vol door te trainen. Daarna zou ik klaar moeten zijn om in oktober de marathon te lopen in minder dan 3 uur en 30 min. Binnen 2 weken heb ik al een goede test op de planning staan om mijn vertrouwen wat op te krikken,  de halve marathon in Heist-op-den-berg. Het doel is om deze te lopen in 1 uur 40 min.

Zoals in mijn vorige post aangegeven , heb ik op 09/07 deelgenomen aan The Classic in Tessenderlo. De wedstrijd viel net in het begin van mijn trainingsschema. Hierdoor kreeg ik carte blanche van mijn coach maar ik moest wel rekening houden met het warme weer. Ondanks dat ik in aanloop van deze wedstrijd niet veel getraind had, ben ik er toch in geslaagd om de 10 kilometer te lopen binnen de 45 min. Deze wedstrijd was echt wel een aanrader. Je loopt over de kermis van Tessenderlo waar zeer veel supporters langs de kant staan wat voor een leuke sfeer zorgde. Vandaag had ik opnieuw afgesproken met Kim.  Achteraf hebben samen even iets gedronken alvorens voldaan naar huis te trekken. Deze wedstrijd gaf me wel de nodige moed om er opnieuw vol in te vliegen en mijn schema verder te zetten.

Running without limits.

Nederlandstalige versie onderaan

The past 2 months I didn’t post a lot on my blog. Does this mean I didn’t run anymore? Absolutely not! After the Rotterdam Marathon I could take it a little bit slower. My preparation for my next marathon still has to start so for now I can run without any schedule or obligations. Like this I have more time to spend with my family. Our agenda was quite full but when I had the opportunity my running shoes where there.

In May we went on a weekend twice. The first weekend was at the Belgium coast. Off course I used this opportunity to go for a run on the beach. The next weekend we were at the other side of Belgium, the Ardennes. Over there I’ve also put on my running shoes together with my brother in law to go for a nice tour. I really liked the fact to run in 2 completely different surroundings in 2 weeks’ time. This shows what a nice variety of nature we have in our small country.

After “the Abbeyrun” I ran another race in my hometown Kasterlee, 12 km during “the Sinksentrail”. It was one of the toughest courses I ran until now but I enjoyed every second of it. Unfortunately, I just dropped out of the top 10. I finished 11th with a time of 1 hour an 4 minutes. I was really pleased with this result as the organization confirmed this was a tough race. It was a good preparation for the half marathon in Kasterlee I want to run in November. In the meantime I planned a few new races for the following months. I’ll be running “The Classic” in Tessenderlo on the 9th of July and “Dwars door Hasselt” on the 7th of October.  It will be the first time I will participate these events so I am very curious how they will be.

The last weekend of May we went on a holiday for one week to Sicily with the family. Over there we enjoyed the beautiful weather, the delicious food and nice villages. I only got the chance to go running once. To my big surprise everything was well organized for the runners. They even have a special sidewalk for runners next to the one for the cyclists. Like this it was easy to enjoy my run next to the coastline of Catania. As it was already 24 degrees at 8 am, I didn’t go full speed. The weekend after we left it was the Etna-marathon. Unfortunately I couldn’t be part of this.

As I want to run 50 marathons before my 50th anniversary I wanted to run 3 marathons from next year on. This plan will have to be postponed for one year. The only reason for that is the biggest love of my life. At the moment I am 8 years together with my girlfriend. We have 2 beautiful kids together and to me it was time to take the next step. End of March I proposed to her during a video shoot I gave her as a Christmas present. In the meantime we arranged most of the planning already. We will get married in our hometown in June 2019. One month later we will have a small ceremony on a beach in Thailand. We will stay in Asia for a few weeks. During this period I don’t want to have any obligations or schedule to go running as we have other priorities at that time. The plan is to run a marathon in April and October like I did this year.

verloving

A few weeks ago something fun passed my way. I got contacted on Instagram by someone who is working for the Limassol Marathon ( Cyprus ). He asked me if I was interested to do an interview for their blog. This sounded really cool so I did. The result you can read here: Interview Marathon Limassol . Thanks to this the marathon fever is increasing again. Next week I have my test scheduled with my coach to start preparing marathon #4. I’m already looking forward to it!

Nederlandstalige versie

Running without limits.

De laatste 2 maanden heb ik niet zoveel geschreven op mijn blog. Wil dat zeggen dat ik niet meer gelopen heb? Absoluut niet! Na de marathon van Rotterdam mocht het wel even wat rustiger aan. Mijn voorbereiding voor de volgende marathon moet nog starten dus voorlopig kan ik lopen zonder schema of verplichtingen.  Hierdoor heb ik ook wat meer tijd om met mijn gezin te spenderen. Onze agenda was nog goed gevuld maar indien het kon, waren mijn loopschoenen van de partij.

In mei zijn we 2 keer op weekend geweest. Het eerste weekend was aan zee. Hier heb ik uiteraard van geprofiteerd om een keertje over het strand en de dijk te gaan lopen. Het volgende weekend zaten we in het andere uiteinde van ons landje, namelijk de Ardennen. Ook daar heb ik mijn loopschoenen aangetrokken en heb ik een leuk rondje gelopen samen met mijn schoonbroer. Ik vond het superfijn om op 2 weken tijd in zo een verschillende omgevingen te kunnen lopen. Zo zie je maar dat ons land toch een mooie variatie van natuur heeft.

Na de Abdijentocht heb ik nog een wedstrijd gelopen bij ons in Kasterlee, de 12 km tijdens de Sinksentrail. Het was best een pittig parcours maar heb er wel ontzettend van genoten. Helaas viel ik net buiten de top de 10. Ik werd 11de met een tijd van 1 uur 4 min. Hier was ik best tevreden over aangezien de organisatie zelf aangaf dat het een zware wedstrijd was. Een goede voorbereiding op de halve marathon in Kasterlee die ik in november zou willen lopen. Ondertussen is mijn planning voor de komende maanden wat uitgebreid met extra wedstrijden. Zo loop ik op 09/07 De Classic in Tessenderlo en op 07/10 Dwars door Hasselt. Het zal de eerste keer zijn dat ik aan deze events deelneem dus ben zeer benieuwd naar het parcours en de sfeer.

Eind mei vertrokken we voor een week richting Sicilië met de familie. Daar hebben we vooral genoten van het mooie weer, het lekkere eten en de mooie dorpen. Ik ben er maar 1 keer in geslaagd om te gaan lopen. Tot mijn verbazing was alles wel prima voorzien. Er waren speciale voetpaden voorzien voor lopers naast het gewone voetpad. Zo kon ik genieten van een mooi rondje langs de kustlijn van Catania. Aangezien het al 24 graden was om 8 uur ’s ochtends heb ik het wel rustig gehouden. Het weekend na ons vertrek was er de Etna-marathon. Hier heb ik helaas niet van kunnen profiteren.

Normaal zou ik vanaf volgend jaar 3 marathons willen lopen om mijn doelstelling van 50 marathons voor mijn 50ste te halen. Dit zal echter nog een jaar uitgesteld worden. De enige reden hiervan is mijn allergrootste liefde in mijn leven. Momenteel ben ik 8 jaar samen met mijn vriendin. We hebben 2 prachtige kindjes en ik vond dan ook dat het tijd was voor de volgende stap. Eind maart heb ik mijn vriendin ten huwelijk gevraagd tijdens een videoshoot die ik haar cadeau had gedaan.  We hebben ondertussen alle data vastgelegd. In juni trouwen in België voor de gemeente. Een maand later trouwen we op een strand in Thailand en zijn we enkele weken weg. Gedurende deze ganse periode wil ik geen verplichtingen hebben rond het lopen omdat het dan geen prioriteit is. Volgend jaar zal ik dus een marathon in het voorjaar en in het najaar lopen net zoals dit jaar.

verloving

Een paar weken geleden is er nog iets leuk op mijn pad gekomen. Ik werd een tijdje geleden contacteerd via Instagram door iemand die werkt voor de marathon van Limassol ( Cyprus ). Hij vroeg me of ik het zag zitten om een interview te doen voor hun blog. Dit vond ik uiteraard zeer fijn! Het resultaat daarvan kan je lezen op volgende link: Interview Marathon Limassol. Hierdoor begint de marathonkoorts weer een beetje te stijgen. Volgende week ga ik testen bij mijn coach zodat we kunnen beginnen trainen voor marathon #4. Ik heb er al ontzettend veel zin in!

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: