Antwerp marathon: new lessons to be learned!

Nederlandstalige versie onderaan

Antwerp marathon: new lessons to be learned!

It has been more than a week since I ran the Antwerp Marathon. It’s about time to share my race report with you!

On Sunday April 28th, I was lined up for my fifth marathon with ambition. I absolutely wanted to run sub 3 hours and 30 minutes. I even had the feeling I could do better. I was secretly aiming for a time between 3 hours 20 to 3 hours 25. About one hour before the race, Laura dropped me off at the starting area. I was going to meet Kim at the entrance of the expo so I could pass him his bib. In the meantime, I saw some other familiar faces again.  That’s a fun advantage of running in Antwerp.

The day before the race, Wess asked me what my goal was. He had the same plan so he asked if I wanted him to pace for me. We met in starting box in between the flag of 3 hours 15 min and the flag of 3 hours 30 min. We were lucky it stopped raining before the race began. The race started at 09.00 am. During the first kilometers, it was more crowded but I managed to stay right behind Wess. As soon as we came out of the “Waaslandtunnel”, we had more space to run. We were running at a pace of about 13 km/h. The flag of 3 hours 15 was still right in front of us. My legs felt good and because of the adrenaline I could keep up easily. When we ran “De Kaaien” there were a lot of supporters so it’s always more fun to run like that. We finished our first 10 km in 46 minutes and 37 seconds.

We passed by some colleagues who came out to support. A little bit passed the half marathon point, Laura waited together with our kids and Bruno, who would cycle with me for the rest of the race. I was still having a good feeling and I could keep up with Wess. In the meantime, we talked a little bit about our future goals. Every 6 km, I took an energy gel and I tried to take some sips of water at every drinking station we passed by. Before I even realized, the race was already halfway. I passed the half marathon point in 1 hour 38 minutes and 1 second. This is actually a new PB on this distance! If I could keep up with this pace, I would easily reach my goal. A little behind the drinking station I saw my kids standing. I was waving to them so they could see me in time. High 5 and go on! This gave me an extra boost but I did notice I wasn’t going to able to keep up with this pace the whole race. The flag of 3 hours 15 was still in our sight and this was something I would never have expected. I kept in Wess’s steps and the kilometers flew by. We passed the 30 km-point in 2 hours 20 minutes and 57 seconds. If I would slow down a bit, I still would have run an amazing time. All marathon runners know the race only starts at the mark of 30 – 35 km. This wasn’t any different today. I noticed my energy level was decreasing faster. I told Wess I was getting into difficulties. He tried to encourage me not to give up. I knew I was going to see some supporters again in “ Het Rivierenhof”, so I tried to hold on. First we saw Marion, she ran with us for a short time but she immediately saw I was having difficulties. She tried to cheer me up and we kept going. A little bit further I saw my coach Luk, who also followed me for a while on his bike. He also noticed I didn’t really respond to what he was telling me. We passed by the 35 km point but those final 7 km could take forever. At the next drinking station, I had to stop for a while to catch my breath and drink some more. Other runners tried to convince me not to stop running to avoid getting cramps. I asked an extra energy gel from Bruno, hoping to get some more energy again. This was a mistake. When you take your energy gels too fast, your body can’t process them and you will get a reaction. My pace was already decreasing but I could still manage to reach my goal.


A few kilometers further, it went completely wrong. When we just passed the 38 km, I didn’t feel good anymore. I got nauseous, my head was spinning and i felt like I had to vomit. Wess stayed with me to see if I was ok. He asked me if I could continue but I even had to keep my balance by leaning against some cars. I really had to sit down for a while. A volunteer further down the road called me to come and sit on his chair. I told Wess to continue his race because I didn’t wanted him to lose too much time. He was also running the ten miles race in the afternoon. He told me he would send somebody from first aid to come and help. I arrived at the volunteer and sat down on his chair. I asked if they had a coke because I thought I needed some sugar. After one minute, I had a cramp in my right leg . Thank god it didn’t last too long! A few minutes later, 2 people from the Red Cross arrived. The asked me some questions and checked my pulse and blood pressure. They were both ok. They asked me what I wanted to do. Continue the race or stop. That last one was never an option. I only had to go for 4 more kilometers. I had and would reach the finish, even if I had to crawl over it. In the meantime, I warned Laura about what happened since they were waiting for me at the finishing line. They thought I was almost there so I had to warn them it would take longer. After 20 minutes, I decided to start walking again. Time didn’t matter anymore. Some familiar faces passed by me when I was catching my breath on the chair. When I started walking again I got a phone call from Laura. Our daughter Quinn was crying because of what happened to me and she wanted to talk to me. When I heard her crying on the phone, I also cried a bit. Just at that moment, I passed by one of the photographers. My dad and my aunt who were also at the finish line walked towards me. I met them around the 39 kilometer. I walked with them for a while but I decided to start running again during the final kilometer.  At first everything hurts but after a while I could run again at a slow pace. Once I was on “De Kaaien” again I knew the finishing was almost there. I kept going and ran towards the green carpet which lead us towards the finish. I crossed the finish in 4 hours 19 minutes and 18 seconds. I got my medal and searched for the exit. I was disappointed but most of all I was happy I did reach the finish and I could be with my supporters again. Especially the hugs from our kids made me forget about everything.

After a few minutes Kim arrived with us. He finished his second marathon in less than 4 hours so he reached his goal. We left towards the “Groenplaats” where we had to take the tram towards our car. I was so convinced I could run sub 3 hours 30. I was afraid in advance that if I wouldn’t succeed I would have been very sad. Fortunately, this was not the case. I was able to switch the button fast enough and the most important was to learn some lessons from what happened for my next marathons. My next marathon this year will be the one in Amsterdam, October 20th. I have my next test scheduled on June the 3th at Energy Lab in Paal. I’m already very motivated to get started again and with a better race plan, I will succeed in Amsterdam!

Thank you NN Running Club and Energy Lab for your support and guidance towards my fifth marathon. I also want to thank Wess for his support and help during the whole race. Unfortunately we couldn’t make it to the finishing together. I also want to thank all my supporters who showed up and of course my family. Without their support, I could never do this marathon adventure. Next appointment: Amsterdam!


Nederlanstalige versie

De marathon van Antwerpen: nieuwe lessen getrokken!

Het is ondertussen al meer dan een week geleden dat ik de marathon van Antwerpen gelopen heb. Hoog tijd dus om eindelijk mijn verslag te delen met jullie!

Zondag 28/04 stond ik met de nodige ambities aan de start van mijn 5de marathon. Ik wilde absoluut onder die grens van de 3 uur 30 blijven.  Ik had het gevoel dat er zelfs meer inzat. Ik hoopte stiekem op een tijd rond de 3 uur 20 – 3 uur 25. Laura had me ongeveer een uur voor de wedstrijd afgezet vlakbij de start. Ik had nog afgesproken met Kim aan de ingang van de expo om zijn startnummer te geven. Tussendoor kwam ik nog een aantal andere bekende gezichten tegen. Dat is een leuk voordeel van in Antwerpen te lopen.

Wess had me gevraagd welke tijd ik in gedachten had. Hij had hetzelfde plan en stelde voor om samen te lopen. We zagen elkaar in het startvak en stonden tussen de vlag van 3 uur 15 en 3 uur 30. Gelukkig was het gestopt met regenen vlak voor de wedstrijd begon. Om 9 uur werd het startschot gegeven. Tijdens de eerste kilometers was het nog een beetje drukker maar ik kon Wess goed blijven volgen. Van zodra we uit de Waaslandtunnel waren, had je meer plaats om te lopen. We liepen een tempo van ongeveer 13km/u. De vlag van de 3 uur 15 liep nog vlak voor ons. Ik had wel een goed gevoel in mijn benen en door de adrenaline loop je altijd wat sneller. Langs de kaaien stonden best veel supporters wat het altijd leuker maakt om te lopen. De eerste 10 kilometer liepen we in een tijd van 46 minuten en 37 seconden.

De volgende kilometers liepen we een paar collega’s voorbij die langs de weg stonden te supporteren. Net voorbij de halve marathon zou Laura staan wachten met onze kindjes en Bruno, die de rest van de wedstrijd ging volgen op de fiets. Ik had nog steeds een goed gevoel en kon vlot meelopen met Wess. Tussendoor babbelden we ook wat over de volgende wedstrijden die we gepland hebben. Elke 6 kilometer nam ik een gel en elke drankpost die we voorbij liepen, probeerde ik enkele slokken water te nemen. Voor ik het wist was de wedstrijd bijna halfweg. Ik passeerde het punt van de halve marathon in een tijd van 1 uur 38 minuten en 01 seconde. Dit is eigenlijk een nieuw record op de halve marathon. Als ik dit tempo zou kunnen aanhouden, kwam ik ruim voor mijn doel binnen. Net voorbij de drankpost zag ik mijn kindjes al staan langs de weg. Ik zwaaide al van ver zodat ze me goed zagen aankomen. High 5 en verder! Dit gaf weer even een boost maar ik merkte toch al aan mijn benen dat ik dit tempo geen ganse wedstrijd ging kunnen aanhouden. De vlag van 3:15 liep nog steeds in ons gezichtsveld en dat had ik nooit verwacht. Ik bleef in Wess zijn spoor lopen en de kilometers bleven voorbij vliegen. We liepen het 30 kilometer-punt voorbij in een tijd van 2 uur 20 minuten en 57 seconden. Indien het tempo dus wat zou zakken, kwam ik nog op een zeer mooie tijd binnen. De marathonlopers onder ons weten dat een marathon pas start vanaf de 30 – 35 kilometer. Dit was deze keer helaas niet anders. Ik merkte dat mijn energiepijl opeens sneller naar beneden ging. Ik gaf aan bij Wess dat ik het moeilijk kreeg. Hij probeerde me te motiveren om niet stil te vallen. In Het Rivierenhof gingen weer wat supporters staan dus ik probeerde aan te klampen. Eerst kwam ik Marion tegen die een kort stukje met me meeliep. Ze zag onmiddellijk dak ik het al best zwaar had. Ze probeerde me op te peppen en we gingen verder. Een beetje verder kwam ik mijn coach Luk tegen die ook even mee reed met de fiets. Hij merkte ook op dat ik niet echt reageerde op wat hij tegen me zei. We zijn ondertussen de 35 kilometer voorbij maar die laatste 7 kilometer kunnen nog lang gaan duren. Bij de volgende drankpost moest ik even stoppen om even op adem te komen en wat meer te drinken. Andere lopers probeerde me ook te overtuigen van niet te stoppen om zo krampen te vermijden. Ik vroeg aan Bruno een extra gel in de hoop om zo terug wat energie te krijgen. Hier maakte ik een vrij belangrijke fout. Als je de gelletjes te kort achter elkaar neemt, kan uw lichaam dit niet helemaal verwerken en krijg je een tegenreactie. Mijn tempo was al redelijk gedaald maar ik ging nog steeds perfect voor mijn doel binnenkomen.


Enkele kilometers later liep het echter helemaal fout. Net voorbij de 38 kilometer werd ik echt niet goed. Ik werd misselijk, draaierig en kreeg braakneigingen. Wess bleef bij me wachten om te kijken of alles wel ok was. Hij vroeg me of ik nog verder kon maar ik moest mezelf proberen recht te houden tegen de auto’s. Ik moest echt even gaan zitten. Een seingever die een beetje verder op stond riep tot bij hem te komen zodat ik op zijn stoel kon gaan zitten. Ik zei tegen Wess dat hij verder mocht gaan. Ik wilde niet dat hij teveel tijd verloor want hij moest na de marathon ook nog de 10 miles lopen. Hij zei dat hij iemand van de EHBO ging sturen als hij ze tegenkwam. Ik ging tot aan de stoel en zette me neer. Ik vroeg of ze iets van cola hadden omdat ik het idee had dat mijn lichaam suikers nodig had. Al snel kreeg ik een kramp in mijn rechterbeen. Gelukkig duurde die niet te lang! Een paar minuten later kwamen er 2 mensen van het Rode Kruis aan. Ze stelden wat vragen en controleerden ook mijn hartslag en bloeddruk. Dit was allebei ok. Ze vroegen wat ik wilde doen. De wedstrijd verder zetten of ging ik stoppen. Dat laatste was geen optie! Ik had nog maar 4 kilometer te gaan. Ik moest en zou de finish halen, al moest ik erover kruipen. Ik had mijn vriendin ondertussen gewaarschuwd want zij stonden aan de finish te wachten. Zij dachten dat ik er bijna was dus ik moest ze even waarschuwen. Na een dikke 20 min stil te zitten besloot ik rustig te beginnen wandelen. Tijd was nu van geen belang meer. Er waren ook al een hoop bekenden voorbij gelopen toen ik op de stoel aan het bekomen was. Toen ik net begon met wandelen, kreeg ik telefoon van Laura. Onze dochter Quinn was aan het huilen omdat ik niet goed geworden was. Ze wilde mij even horen.  Toen ik haar hoorde huilen door de telefoon volgde er bij mij ook enkele tranen.  Net op dat punt kwam ik een van de fotografen tegen. Mijn vader en meter die ook aan de finish stonden kwamen naar me toe gewandeld. Ik kwam hen tegen net voorbij de 39 kilometer. Ik wandelde even met hen mee maar besloot die laatste kilometer toch al lopend af te werken. In het begin deed alles pijn maar naar het einde toe kon ik toch terug een beetje normaal lopen. Eens ik de Kaaien opliep, wist ik dat het einde in zicht was. Ik ging door en liep vervolgens de groene loper op die ons naar finish leidde. Uiteindelijk liep ik over de finish in 4 uur 19 minuten en 18 seconden. Ik nam mijn medaille in ontvangst en zocht de uitgang. Ik was teleurgesteld maar ook vooral blij dat ik toch de finish gehaald heb en bij mijn supporters kon zijn! Vooral de knuffel van onze kindjes maakte veel goed.

Een beetje later kwam Kim ook bij ons toe. Hij heeft zijn tweede marathon uitgelopen binnen de 4 uur en zo zijn doel wel gehaald! We gingen samen richting de Groenplaats waar we de tram moesten nemen richting onze auto. Ik was er zo van overtuigd dat ik binnen de 3 uur 30 de finish zou halen. Indien het niet zou lukken ging ik mentaal toch een tik krijgen, dacht ik op voorhand. Gelukkig was dit helemaal niet het geval! Ik kon vrij snel de knop omdraaien en het belangrijkste is dat ik weer bepaalde dingen geleerd heb uit deze wedstrijd naar mijn volgende marathons toe. Mijn volgende marathon dit jaar is die van Amsterdam op 20 oktober. Op 3 juni staat mijn volgende test bij Energy Lab in Paal gepland. Ik zit nu al vol motivatie om aan mijn volgende voorbereiding te starten en met een slimmer wedstrijdplan gaat het in Amsterdam zeker goedkomen!

Bedankt NN Running Club en Energy lab om me te begeleiden naar mijn 5de marathon. Ik wil ook Wess nog bedanken voor zijn steun en hulp tijdens de wedstrijd. Spijtig genoeg hebben we de finish niet samen gehaald. Vervolgens wil ik de talrijk opgekomen supporters nog bedanken en uiteraard mijn gezin. Zonder hun steun zou ik dit mooie marathonavontuur niet kunnen verwezenlijken! Volgende afspraak: Amsterdam!





The final days before the Antwerp Marathon.

Nederlandstalige versie onderaan

Sunday April 28th, it’s finally raceday! After months of preparation, I am ready to get my fifth marathon started. Thanks to the NN Running Club, I did a physical test at Energy lab for the first time with an adjusted training schedule. After my marathon in Bruges last year, I had a small setback so I felt a little insecure to start my new schedule. My heart rate zones got adjusted as well so this didn’t help to conquer my insecurity. I didn’t want to step of my idea to run sub 3:30 in Antwerp. I had a few weeks before my actual schedule got started, so I started training with a lot of motivation with the adjusted heart rate zones. This improved my basic fitness before I started my preparation for the marathon.


Right now, I’m in the final week of my schedule. I could never have imagined that I would make the progress I have made now in these 12 weeks’ time. A year ago, running at a pace of 12 km/h was still a little bit difficult. Now I can run 12 – 12,5 km/h comfortably, so my self-confidence increased tremendously. I do my interval between 14 and 16 km/h. This is something I could only dream of one year ago! For the first time in my marathon preparation, I had weeks where I ran over 80 km a week. Despite this higher mileage, I still noticed I recovered really fast. This will help me during the marathon on Sunday. Thanks to the training schedule of Energy lab, I
was able to take an important step towards my goal. Because of all the support I get from the NN Running Club and the friends I have made, my motivation to run is bigger than ever. I can’t wait to get started this Sunday.

It will be the second time I run the Antwerp Marathon. 2 years ago, it was my first marathon. An amazing experience where I crossed the finish line together with my little girl. Hopefully we can do it again this year! Since it is my second time running Antwerp, I have an idea what is waiting for me. It is going to be a special edition since it is the last time it will be organized together with the Antwerp Ten Miles. Next year, the Antwerp Marathon will be held on the 12 th of September. On that day, it will be 100 years ago the final day of the Olympic Games were held in Antwerp. I will be there again for sure!

The final days before the marathon are all about tapering, resting and carbo loading. This is definitely not the most fun part of the marathon prep but maybe one of the most important part. It is necessary to appear at the start well-rested, otherwise you pay the price during the race. The advantage of the shorter runs during this time is that you can go together with your family. This Monday I had a recovery run planned for 30 minutes. I was accompanied by my family on the bike. It was the first time Quinn was able to cycle the whole tour of a little bit more than 5 km. I am really proud of her as she pushed through despite a lot of wind. Hopefully, we can do this more often in the future! On Friday, I am going to pick up my bib and from then on it is the final countdown towards Sunday 09.00 am! Good luck to everybody running the marathon or the ten miles this weekend! See you there!

Nederlandstalige versie

De laatste dagen voor de marathon van Antwerpen.

Zondag 28/04 is het eindelijk zover. Na maanden voorbereiding ben ik klaar om aan mijn vijfde marathon te starten. Dankzij de NN Running Club ben ik voor de eerste keer een conditietest gaan afleggen bij Energy Lab met bijhorend trainingsschema.  Hoe die test juist gelopen is kan je hier lezen: Road to Antwerp marathon 2019. Aangezien ik toch een kleine terugval heb gehad na de marathon van Brugge begon ik met de nodige onzekerheid aan het schema. Mijn hartslagzones werden ook wat aangepast waardoor die onzekerheid niet minder werd. Ik wilde namelijk niet afstappen om als doel sub 3:30 te lopen in Antwerpen. Ik had nog een aantal weken te gaan voor mijn schema startte dus ik begon volle moed terug te trainen in de aangepaste hartslagzones. Zo kon ik mijn basisconditie terug verbeteren alvorens ik aan mijn effectieve voorbereiding begon.


Nu zit ik in de laatste week van mijn schema. Ik had op voorhand nooit durven hopen dat ik zoveel progressie zou gemaakt hebben in deze 12 weken tijd. Toen ik een jaar geleden 12 km/u liep, was dit toch nog redelijk vermoeiend. Nu loop ik eigenlijk heel comfortabel 12 à 12,5 km/u waardoor mijn vertrouwen natuurlijk enorm gestegen is. Mijn intervaltrainingen werk ik nu af tussen de 14 en 16 km/u. Daar kon ik vorig jaar alleen maar van dromen. Ik heb voor de eerste keer in mijn voorbereiding weken gehad waarin ik 80 kilometer liep per week. Desondanks die toename merkte ik dat ik steeds snel recupereer. Dit zal mij alleen maar helpen tijdens de marathon deze zondag. Dankzij het trainingsschema van Energy Lab heb ik dus toch weer belangrijke stappen kunnen zetten richting mijn doel. Dankzij de steun van de NN Running Club en de vrienden die ik hierdoor heb leren kennen is mijn motivatie groter dan ooit. Ik sta te popelen om te kunnen starten deze zondag.

Het zal de tweede keer zijn dat ik de marathon van Antwerpen loop. 2 jaar geleden was het mijn allereerste marathon. Een onvergetelijke ervaring met als kers op de taart over de finish lopen met onze kleine meid. Hopelijk kunnen we het dit jaar opnieuw overdoen! Aangezien het mijn tweede keer Antwerpen is, weet ik dus ongeveer wat me te wachten staat. Het zal een speciale editie worden aangezien het de laatste keer is dat het samen met de Antwerp ten miles georganiseerd wordt. Volgend jaar zal de marathon op 12 september georganiseerd worden aangezien het dan 100 jaar geleden is dat de Olympische Spelen werden afgesloten. Daar wil ik uiteraard ook bij zijn!

De laatste dagen voor de marathon staan helemaal in het teken van tapering, rusten en koolhydraten stapelen. Zeker niet de leukste periode van een voorbereiding maar wel zeker zo belangrijk. Het is noodzakelijk om uitgerust aan de start van de marathon te staan anders ga je veel te snel verzuren tijdens de wedstrijd. Het voordeel van de kortere trainingen is dan weer dat je ze kan doen samen met je gezin. Deze maandag had ik een recuperatietraining van een half uurtje op de planning staan. Ik heb toen het gezelschap gekregen van mijn gezin op de fiets. Het was de eerste keer dat Quinn de ganse ronde van iets meer dan 5 kilometer heeft gefietst. Ik ben zo fier op haar dat ze ondanks de wind het toch heeft volgehouden. Hopelijk kunnen we dit in de toekomst nog vaker gaan doen! Vrijdagmiddag ga ik mijn startnummer ophalen en vanaf dan is het aftellen naar zondag 09.00 uur! Aan iedereen die deze zondag de marathon of de ten miles loopt, veel succes en misschien tot dan!

Runners World Zandvoort Circuit Run

Nederlandstalige versie onderaan

Runners World Zandvoort Circuit Run

Last Sunday, I was at the start of my first official race of this year. Since CPC The Hague got cancelled because of the weather, the half marathon in Zandvoort had become my first real test of 2019. Like last year, with “The Seven Hills Run”, I went to Zandvoort together with Tom and Jordy. It was the first time for all of us so we were very curious about the course.

The race started at 12:15. This meant that we had to leave early in the morning since we had a long road ahead of us. We left at 8 am with the car toward Amsterdam Sloterdijk station. There, we took the train towards Zandvoort. We planned our trip perfect and arrived around 11 am at Zandvoort Circuit where the start and the finish were. This way we had enough time to get ready for the race.

About half an hour before the race, they opened the gates towards the paddock where the race would start. We had a different goal for this race so we looked for the best possible starting position on our own. With my current form, I wanted to try to run a new PB on the half marathon distance. I tried to take a spot in front of the group. The race got started. We ran onto the circuit and took a big turn. The pacers for 1 hour and 35 minutes were running a few 100 meters in front of me. I tried to follow them with the idea to get some time ahead for when it would become too tough. I ran from turn to turn just like racecars during a race. Before I even knew it, we left the circuit heading towards the beach.

Just before we entered the beach, one of the pacers shouted: “ Enjoy it guys, later you are going to have to climb to get of the beach!” We had 8km on the beach ahead of us. The first part you could run on the hard sand. At that time I was able to keep a nice pace. The water was rising so we had to move over to the soft sand. At that time I realized, running a PB on this course was not going to be possible. I had to let the pacers of 1h and 35 min go and they disappeared out of my sight. I decided not to force myself in this part of the race. I tried to run as comfortable as possible but my speed was decreasing kilometer after kilometer. Although it was a challenging part, my heartbeat was very stable and it was even decreasing. Finally, I saw other runners left the beach in a distance. Running off the beach was impossible. We had to cross a very steep dune so it looked more like crawling instead of running. The worst part was finally over. We were finally running on a normal road again crossing the dunes. The scenery was very nice.

I was running in a small group when we left the beach. I noticed I had recovered well from the part on the beach and we were accelerating again. Since a PB was not possible anymore, I was enjoying the race and the views. The pace was very steady in the group ( around 12 km/h ) but was this enough for me? I wanted to see what I had left so I decided to leave the group behind me and started accelerating even more. I took my last energy gel. There was a strong head wind but still I was able to run 13 km/h. I was running very steady and that gave me a great feeling. We left the dunes behind us as we ran into the center of Zandvoort. The support gave me that extra push for the final kilometers. Time for the last acceleration. The circuit was in front of me so I had to push a little bit further. The finish was in front of the main stand of the circuit. This is a very cool spot for a finish. I crossed the finish in 1 hour 41 minutes and 50 seconds. This is only 3 minutes slower than my PB. I was really happy with this realizing how tough this race was. After I got my beautiful medal, I went up at the stand to wait for Tom and Jordy to finish. I could follow them with the app of the race. They finished only a few minutes behind each other. We all agreed this was a tough but very nice race. After we saw 2 other friends finish their 12 km race, it was time to head back to the station to go home. We just missed our previous train so we had the time to take a fun picture at the stand of “Reisjefit “. This was a nice extra reminder of a great day. Thanks Runners World Zandvoort Circuit Run for this great day!

Nederlandstalige versie

Runners World Zandvoort Circuit Run

Afgelopen zondag stond ik aan de start van mijn eerste officiële wedstrijd van het jaar. Aangezien CPC Den Haag afgelast werd door het slechte weer , zou de halve marathon van Zandvoort de eerste grote test worden van 2019. Net als tijdens de Zevenheuvelenloop vorig jaar, vertrok ik richting Zandvoort samen met Tom en Jordy.  Het was voor ons allemaal de eerste keer dat we aan deze wedstrijd zouden deelnemen dus we waren uiteraard zeer benieuwd naar het parcours.

De start was voorzien om 12:15 uur. Dit wilde zeggen dat we reeds vroeg moesten vertrekken aangezien we toch een serieuze verplaatsing voor de boeg hadden. Rond 8 uur vertrokken we met de auto richting het station van Amsterdam Sloterdijk om daar vervolgens de trein verder te nemen naar Zandvoort. Onze planning klopte perfect en we kwamen rond 11 uur aan op het Circuit van Zandvoort waar zowel de start als de finish waren. Op die manier hadden we tijd genoeg om ons rustig voor te bereiden op de start.

Ongeveer een half uur voor de start werden de poorten geopend om naar de startvakken te gaan. De start vertrok vanuit de pits van het circuit. We hadden afgesproken om ieders onze eigen wedstrijd te lopen dus we kozen allemaal een goede plek om aan de wedstrijd te beginnen. Gezien mijn huidige conditie wilde ik proberen een nieuw PR te lopen op de halve marathon. Ik ging dus zover mogelijk vooraan in de groep staan. Het startschot werd gegeven. We liepen het circuit op en namen direct een grote bocht. De pacers van 1 uur 35 min liepen een paar 100 meter voor mij. Ik probeerde hen te volgen met het idee zo wat marge te kunnen nemen voor als het te zwaar zou worden. Ik liep van binnenbocht naar binnenbocht net zoals de racewagens zouden doen. Voor ik het door had, verlieten we het circuit richting het strand.

Net voor we het strand opliepen riep een van de pacers: “ Geniet ervan, straks mag je in de duinen naar boven en dat zal wat anders worden!“ Nu stond er een strook van 8 km over het strand op ons te wachten. Het eerste stuk kon je nog in het harde zand lopen. Toen kon ik nog een redelijk tempo aanhouden. Het water kwam ondertussen meer en meer opzetten waardoor we dus moesten uitwijken naar het zachte zand. Toen kwam al snel het besef dat op dit parcours een PR lopen geen optie was. De pacers van 1 uur 35 heb ik ondertussen moeten lossen en al snel waren ze uit mijn zichtveld verdwenen. Ik had mezelf voorgenomen me niet te forceren in deze fase van de wedstrijd. Ik probeerde zo comfortabel mogelijk te lopen maar mijn snelheid nam kilometer na kilometer af. Ondanks dat het een enorm zwaar stuk was bleef mijn hartslag wel heel stabiel en ik merkte zelfs dat deze aan het dalen was. Ik zag eindelijk lopers in de verte het strand verlaten. Het strand aflopen was geen optie. De duin waar we over moesten was enorm stijl zodat we naar boven moesten kruipen bijna. Het ergste zat er nu wel op. We liepen opnieuw over een asfaltweg die slingerde door de duinen. Het was echt een enorm mooi zicht dat we toen hadden.

Ik liep in een klein groepje nadat we het strand hadden verlaten. Ik merkte dat ik goed herstelde van het zware stuk over het strand en het tempo ging terug naar boven. Aangezien een PR er niet meer inzat, was ik vooral aan het genieten. Ik merkte dat het tempo in de groep stabiel bleef ( 12km/u ) maar vond ik dit voldoende? Ik wilde zien wat ik nog over had dus ik besloot om de groep achter mij te laten en het tempo terug op te voeren. Ik had mijn laatste gel genomen. Ondanks de tegenwind die er was, kon ik terug versnellen naar een tempo van 13km/u. Ik liep zeer constant en dit gaf me uiteraard een super gevoel. We verlieten de duinen en kwamen in het centrum van Zandvoort. Dankzij de supporters die er stonden kreeg ik nog een extra duwtje in de rug. Hierdoor plaatste ik nog een laatste versnelling. Het circuit kwam terug in zicht dus ik moest nog even tanden bijten. De finish was vlak voor de grote tribune van het circuit . Enorm leuk om op zo een plaats te kunnen finishen. Uiteindelijk kwam ik over de finish in een tijd van 1 uur 41 min en 50 seconden. Dit is maar 3 minuten trager dan mijn PR. Wetende hoe zwaar dit parcours was, gaf me dit uiteraard een goed gevoel! Nadat ik mijn mooie medaille gekregen had, ging ik boven op de tribunes wachten op Tom en Jordy. Via de app kon ik volgen waar ze zaten. Ze finishten op slechts enkele minuten van elkaar. We waren het ar allemaal over eens dat het een zware maar enorm mooie wedstrijd was. Nadat we nog 2 vrienden zagen finishen tijdens hun 12 kilometer wedstrijd werd het tijd om richting het station te gaan voor de rit huiswaarts. We hadden net onze trein gemist waardoor we nog een leuke foto konden trekken bij de stand van Reisjefit. Ze kregen we nog een leuk extra aandenken aan een meer dan geslaagde dag! Bedankt Runners World Zandvoort Circuit Run voor deze topdag!


Polar Live Event Benelux


Vorige week heb ik deelgenomen aan een Polar Benelux live Event in Antwerpen. Je kon jezelf inschrijven bij een event naar keuze bij alle ambassadeurs van Polar Benelux. Ik had mezelf ingeschreven voor het event dat werd gehost door Davinia. De locatie van het event was Runners Lab in Zwijndrecht. Dit was het dichtst bij zijnde van waar ik woon. Tijdens dit event kregen we de kans om kennis te maken met de Polar Vantage M.

Sinds ik op een verantwoorde manier ben beginnen trainen, gebruik ik mijn Polar M400. Ik ben altijd zeer tevreden geweest over dit horloge en wil dan ook niet zomaar overschakelen op een nieuw model. Bij de M400 maak je gebruik van een hartslagband in de plaats van meting aan de pols. Deze meting is nog steeds de nauwkeurigste en dit geeft voor mij toch een bepaalde zekerheid. Aangezien ik nu veel meer loop, krijg ik soms last van wondjes op mijn rug ter hoogte van de hartslagband. Hierdoor duikt soms de vraag in me op om al of niet over te stappen op meting aan de pols. De Polar Vantage M heeft de meest geavanceerde technologie wat betreft hartslagmeting aan de pols en gebruikt 9 punten om de meting te doen.

Om 7 uur werden we verwacht in het filiaal van Runners Lab in Zwijndrecht. Toen ik aankwam zag ik onmiddellijk enkele bekende gezichten waaronder Aurélie ( zij is ook ambassadeur voor de NN Running Club en van Polar Benelux ) en Glenn ( ambassadeur Polar Benelux en trainer van dienst tijdens deze avond ). Om de avond te starten kregen we eerst een beetje meer uitleg over de specificaties van de Polar Vantage M. Vervolgens kreeg iedereen een horloge met een voorgeprogrammeerde training op, om die dan ook samen buiten af te werken.  Onder begeleiding van Glenn kregen we alternatieve opwarming in spelvorm om daarna over te gaan tot een intervaltraining die iedereen op zijn tempo kon afwerken.

Tijdens de training merkte ik onmiddellijk een aantal leuke voordelen aan dit horloge in vergelijking met de M400. Wanneer je gaat wisselen van blok tijdens je training telt je horloge af door te trillen. Zo moet je niet altijd naar je horloge kijken om te weten wanneer je moet veranderen van tempo. Je hartslagzones worden weergegeven in kleuren en telkens je op je display kijkt geeft deze de kleur aan van de hartslagzone waarin je je op dat ogenblik bevindt. Wanneer je in het donker gaat lopen moet je soms het display oplichten om te kijken maar als je nu je pols draait licht het scherm automatisch op. Het belangrijkste waar ik natuurlijk voor kwam was de hartslagmeting aan de pols. Ik was positief verrast hoe accuraat en stabiel deze was.  Tijdens de intervaltraining liep ik het grootste gedeelte samen met een man van 57 jaar. Hij heeft als doel om dit jaar de dodentocht uit te lopen. Van een uitdaging gesproken! Door ons gebabbel waren we wel even onze training uit het oog verloren waardoor we een blok niet helemaal volgens schema afgewerkt hebben.

Na de training gingen we met zijn allen terug naar binnen om een analyse te maken van de training. Om die analyse te maken werd het horloge aangekoppeld waarmee ik gelopen had. Ik kreeg complimenten voor mijn training omdat ik deze perfect had afgewerkt volgens de opgegeven zones behalve in 1 blok, betrapt! Er werd ook nog getoond hoe we via de site van Polar Flow zelf onze trainingen kunnen programmeren om deze zo over te zetten naar ons horloge. Tot slot kregen we nog een goodybag om de avond mee af te sluiten. Na deze avond ben ik echt wel overtuigd van de mogelijkheden van de Polar Vantage M. Bedankt Polar Benelux voor dit leuke event!

CPC cancelled!

Nederlandse versie onderaan


Last Sunday I was going to run a half marathon during CPC The Hague for the second year in a row. Unfortunately the weather decided something else. On Saturday evening we already got a notification they were going to decide Sunday morning at 7am if the event would take place. When you see a message like this appearing, you know the chance is quite big it will be cancelled. An organization of an event the size like this can’t take any risk and, how sad it may be, have to take its precautions.

When my alarm went off Sunday morning, I immediately saw the message the event was cancelled. A big disappointment as I really was looking forward to run a new PR on the half marathon. The question that popped my mind was: “ What now, shall I take an extra rest day or do I still go for a run and do the distance I had planned to run?” I remembered there was a trailrun organized in my hometown for a good cause. It had a free start between 8 and 11 am so I still had time to go. I couldn’t find any news if the event was cancelled. You could choose between several distances but I wanted to go for the 20km. This looked the perfect replacement for the race I was supposed to run. I went up to get changed and arrived at the starting line at 9:15 am.

The biggest group of runners already left when I arrived so I could take an easy start. I still didn’t figure out what pace I was going to run. I wanted to see how tough the course was and I also wanted to find a pace I could keep up with during the marathon of Kasterlee this year. This race was a good trail exploration as it was similar to the course of the marathon. The first kilometers were the toughest. It was a lot up- and downhill and we also had to climb over some fallen trees. Not the perfect way to start a race. After 5 km I found a good pace. Without forcing myself, I caught up group after group. Some trails were very narrow where we had to run behind each other or you could end up in a creek.  The weather was bad. We had heavy rainfall several times but I didn’t mind. The longer I was running, the more fun I had.  My shoes were soaked and full of mud. In the beginning I tried to avoid the mud but at several spots you didn’t have any getaway. After a while you don’t think about it anymore and you just run through it. To be honest I was surprised how I could keep  up with my pace. I passed a lot of runners but nobody passed by me.

Once in a while I passed some familiar places but we did a lot of trails I didn’t know about. It’s nice to discover new places like this in your hometown. The kilometers passed by and I enjoyed every minute of it. At the end of the race I felt really comfortable and I even had the strength to accelerate. This gives the necessary confidence towards the marathon. In the end I reached the finish in 1 hour and 45 minutes. We ran a little less than 21 km at an average pace of 11,8 km/h. I was really happy with this considering the tough course and the weather conditions. I didn’t ran a PR on the half marathon but this gave me a great satisfaction too!

My preparation for the Antwerp marathon is going great so far. The schedule I got from Energy Lab obviously pays off and my speed is only increasing. At the moment I am in my most important weeks with the highest mileage but I feel stronger than ever. Antwerp, bring it on!

Nederlandstalige versie

CPC afgelast!


Afgelopen zondag ging ik normaal voor het 2de jaar op rij aan de start staan van de halve marathon tijdens CPC Den Haag. Helaas hebben de weersgoden hierover anders beslist. Zaterdagavond kregen we reeds een melding dat de beslissing over de afgelasting zou genomen worden zondagochtend om 07.00 uur. Als je dit soort berichten ziet verschijnen, weet je dat de kans best groot is dat het zal afgelast worden. Een organisatie kan bij een event van die grootte geen risico’s nemen en moet dan, hoe erg het ook is, het zekere voor het onzekere nemen.

Toen zondagochtend mijn wekker ging, zag ik onmiddellijk het bericht dat de wedstrijd afgelast was. Een grote teleurstelling omdat ik er zo naar uitkeek om een nieuw PR te lopen op de halve marathon. De vraag die uiteraard snel in mij opkwam: “Wat nu, ga ik een rustdag inplannen of ga ik toch gewoon de afstand lopen zoals gepland?” Toen herinnerde ik me dat er diezelfde dag een bosloop werd georganiseerd in Kasterlee voor het goed doel. Het was een vrije start tussen 8 uur en 11 uur dus ik had nog tijd. Ik ging onmiddellijk kijken op facebook maar er stond nergens te lezen dat deze niet doorging. Je had de keuze tussen verschillende afstanden maar ik koos voor de 20 km over een onverhard parcours. Dit leek mij de perfecte vervanging voor de halve marathon van CPC. Ik ben me onmiddellijk gaan omkleden en om 9:15 stond ik klaar aan de start.

De grootste groep lopers was al vertrokken dus ik kon rustig van start gaan. Ik was er nog niet helemaal uit welk tempo ik ging lopen. Ik ging een beetje aanvoelen hoe zwaar het parcours was en ik wilde toch een tempo zoeken dat ik ook tijdens de marathon van Kasterlee zou aankunnen. Dit was wel de ideale parcoursverkenning aangezien de route bijna helemaal gelijk liep met die van de marathon. De eerste kilometers waren eigenlijk de zwaarste. Hierin had je onmiddellijk een paar stevige klimmen zitten en we moesten ook enkel omgevallen bomen overklimmen. Niet echt ideaal dus om tempo te maken. Na een kilometer of 5 had ik het gevoel dat ik een goed tempo gevonden had. Zonder mezelf kapot te lopen haalde ik groep na groep in. Sommige paadjes waren zo smal dat je wel een treintje moest vormen of je zou wel eens in de beek kunnen belanden. Het was slecht weer. Regelmatig kregen we een stevige stortbui over ons maar eigenlijk deed het mij niets. Hoe langer ik aan het lopen was, hoe meer plezier ik er had. Mijn schoenen waren doorweekt en hingen vol modder. In het begin probeerde je het slijk wat te vermijden maar het was onmogelijk op bepaalde plaatsen. Vervolgens trek je het uzelf minder aan en ga je er gewoon door. Ik was eerlijk gezegd verbaasd hoe goed ik mijn tempo kon aanhouden. Ik had al best veel lopers ingehaald en er was nog niemand mij voorbij gestoken.

Af en toe kwam ik op bekend terrein maar er waren meer stukken waar ik nog nooit gelopen had. Zo zie je maar dat er nog veel verborgen wegen en paden zijn in je eigen gemeente! De kilometers vlogen voorbij maar ik genoot met volle teugen van het parcours. Tijdens de laatste kilometers merkte ik dat ik echt nog overschot had. Dit geeft me natuurlijk het nodige vertrouwen naar de marathon toe. Ik versnelde nog gedurende de laatste kilometers en uiteindelijk bereikte ik de finish in 1 uur 45 min. Het was net geen 21 kilometer en ik heb de wedstrijd gelopen aan een gemiddelde van 11,8 km/u. Hier was ik achteraf gezien zeer blij mee aangezien het toch een zwaar parcours was en het waren beste zware weersomstandigheden. Het is zeker geen PR op de halve marathon zoals ik had gehoopt op CPC maar het gaf me zeker evenveel voldoening.

Mijn voorbereiding voor de marathon van Antwerpen loopt tot hier toe echt geweldig. Het schema van Energy Lab werpt duidelijk zijn vruchten af en mijn snelheid neemt alleen maar toe. Nu kom ik in de piekweken van mijn voorbereiding die ik vol vertrouwen kan aanpakken. Ik voel me sterker dan ooit dus laat Antwerpen maar komen!

Q&A: Things you want to know about me…

Nederlandstalige versie onderaan

NN Running Club Photoshoot
 © Gregory Van Gansen/Imagetting

Q&A: Things you want to know about me…

Since I started my blog I get more questions about running. It looked a good idea to me to put some of the best questions together in one post. If you have another question for me you can still ask them off course!

Do you have any rituals before a race or weird good luck charm?

I don’t have any good luck charm. To be honest, I don’t really believe in these things but I do have some rituals/habits before a race. I try to follow the same routine whenever I’m preparing for a marathon. This is more in particular on nutrition. The last thing you want during a marathon is to stop for a toilet break.  In the morning of the race, I always eat the same; white bread with banana and brown sugar. This is easy to digest and very convenient! One hour before the race, I eat a banana and I drink a bottle of sport drink. ( This is something I do before every race ). 15 minutes before the start of the marathon, I take my first energy gel. During my races, I  always wear the same clothing so I know it doesn’t start to irritate after a while. This is why I never wear a race shirt during the race itself!

Which marathons are on the top of your list to run?

That’s a difficult question! Since my goal is to run 50 marathons before the age of 50, I have a lot of dreams. The big question will be what will be realistic with the commitment of 2 kids at home. On top of my list is the marathon of New York. This race really attracts me a lot and I already looked up information about it a few times. You can apply to run for a good cause or you can run with a travel agency but both options are very expensive and you don’t have any supporters with you. I think I will just try to apply with the open ballot , so that I can try to lower the cost.  After New York, Valencia is on the second spot. I really love this city and it is really known as a city for runners. I think it would be amazing to cross the finish line on the blue carpet. After these two marathons, it’s difficult which one to put on the third place. I would love to run the marathon in Singapore, Berlin, Paris… I hope to fulfill the last 2 in the near future.

What is your favorite kind of work out? Interval, long run or another type of work-out?

My favorite kind of work-out is interval. There is not a single work-out I dislike, but I really enjoy the feeling I have to push myself during interval. Afterwards, you always feel very satisfied. When I notice my speed level is increasing, it gives me a confident boost. This feeling is less present after a long run. What matters the most is to get enough variety in my work-outs.

Did you cry before when you reached or didn’t reach a specific goal before?

Sport is full of emotions and emotion comes with tears. It happened when I didn’t reach my goal at the Rotterdam marathon last year. My goal for this marathon was to run sub 3 hour 30 min. I came at the start well prepared but the only thing I couldn’t be prepared for was the weather. I tried to pursue my goal but I paid the price after 35 km. I was completely exhausted and had to stop for a while. Eventually, I reached the finish only 3 minutes after my PB. When I saw my girlfriend and daughter, I got overwhelmed by emotions and started crying. The full race report can be read here: Rotterdam Marathon: a rollercoaster of emotions!.


How do you find the time and energy for all your trainings?

Good planning is the most important. I try to have fixed timings to do my runs so we know in advance when I will be gone. Since our son started to go to school, everything became easier to plan. I do 2 of my runs during my lunchbreak at work. If possible, I do another run early in the morning before I leave for work. This is only possible with a training of maximum 1 hour. My long run is always planned on a Sunday, so my other training I try to see how it fits in during that week. In this way, I don’t lose a lot of time with my family at home compared to the past. 5 runs in a week are a lot but they give me energy for the rest of the day. For me it doesn’t feel like an effort and that is a good thing. Otherwise I would never manage to keep up with it!

Nederlandstalige versie

NN Running Club Photoshoot
 © Gregory Van Gansen/Imagetting

Q&A: Jullie leukste vragen aan mij!

Via mijn blog en Instagram krijg ik regelmatig vragen over hardlopen. Het leek me een leuk idee om de leukste vragen eens te bundelen in een blog. Indien je zelf nog andere vragen heeft kan je ze mij uiteraard nog steeds stellen!

Heb je bepaalde wedstrijdrituelen of geluksbrengers?

Geluksbrengers heb ik niet echt. Dit is eerlijk gezegd ook iets waar ik niet echt in geloof maar ik ben wel een gewoontebeestje. Dit wil dus zeggen dat ik bepaalde wedstrijdrituelen heb. Zeker tijdens een marathonvoorbereiding probeer ik dezelfde routine steeds te volgen. Dit is dan vooral op vlak van voeding. Een maand voor de marathon drink ik geen alcohol meer. Het laatste dat je wil tijdens een marathon is dat je last krijgt van uw darmen en hierdoor uw wedstrijd moet onderbreken. Hierdoor eet ik de ochtend van de marathon steeds hetzelfde. Als ontbijt heb ik wit brood met banaan en bruine suiker. Dit zijn zaken die licht verteerbaar zijn en zeker niet op mijn maag zullen liggen. Een uur voor de wedstrijd eet ik nog een banaan en drink ik een flesje sportdrank. ( Dit doe ik bij elke wedstrijd dat ik loop ) Bij een marathon neem ik een kwartier voor de start nog een eerste energygel in. Mijn wedstrijden loop ik ook vaak in dezelfde kledij zodat ik goed weet dat er niets begint te irriteren na een tijdje. Daarom zal ik nooit een gekregen wedstrijdshirt dragen tijdens die wedstrijd zelf.

Welke marathons staan bovenaan jouw lijst om te lopen?

Dit is een hele moeilijke! Aangezien ik 50 marathons wil lopen voor mijn 50ste heb ik veel dromen. Alleen moeten deze uiteraard ook realiseerbaar zijn en dat is niet zo evident met 2 kindjes in huis. Bovenaan mijn lijst staat toch wel de marathon van New York. Deze heeft een bepaalde aantrekkingskracht dat ik deze absoluut wil lopen. Dit georganiseerd krijgen zal een ander verhaal worden. Je kan vaak via een goed doel deelnemen of via een reisorganisatie deelnemen maar dit kost altijd verschrikkelijk veel geld en dan heb je nog geen supporters bij. Dan kan ik beter proberen via de vrije loting en proberen zo de andere kosten te drukken. Na New York staat de marathon van Valencia op de tweede plaats. Dit is echt een loopstad en het lijkt me geweldig om over de blauwe loper te finishen in deze fantastische stad. Vervolgens is het best moeilijk om er een op plaats 3 te zetten. Ik zou supergraag nog de marathon van Singapore, Berlijn en Parijs lopen. Die laatste 2 hoop ik toch binnen een redelijke termijn te kunnen realiseren.

Wat is je favoriete soort training? Interval, duur of een ander soort training?

Op dit vlak ben ik misschien een uitzondering. Ik doe eigenlijk heel graag interval. Er is geen enkele soort training die ik niet graag doe, maar ik kan er enorm van genieten om mezelf te pushen tijdens een intervaltraining. Achteraf heb ik dan ook een zeer voldaan gevoel. Als je merkt dat je snelheid begint toe te nemen, geeft dit echt een vertrouwens boost. Dit gevoel heb ik toch minder na een lange duurloop. Voor mij is het vooral belangrijk dat er voldoende afwisseling zit in mijn trainingen.

Heb je al tranen gelaten voor het (niet) behalen van een sportprestatie?

Sport is emotie en bij emotie horen tranen. In mijn geval was het bij het niet behalen van mijn doelstelling in Rotterdam. Rotterdam was mijn 3de marathon en ik had als doelstelling om deze keer sub 3 uur 30 min te lopen. Ik kwam goed voorbereid aan de start maar de enige factor waar ik geen invloed op had was het weer. Ik ging toch voluit en moest dit dan ook bekopen. Mijn eerste twee marathons heb ik met reserve kunnen uitlopen. Dit was nu helaas niet het geval. Op kilometer 35 was ik volledig leeg. Ik ben toen even gestopt om op mijn positieven te komen. Uiteindelijk behaalde ik de finish op 3 min van mijn PR. Toen ik nadien mijn vriendin en dochtertje zag, werd ik overmand door emoties en vloeide er wel enkele tranen. Het uitgebreide verslag kan je hier lezen: Rotterdam Marathon: a rollercoaster of emotions!.


Waar vind je de tijd en energie om al die trainingen in te plannen?

Planning is uiteraard de grootste factor om dit tot een goed einde te kunnen brengen. Ik probeer mijn trainingen op voorhand in te plannen zodat we goed weten wanneer ik thuis ben. Sinds dat ons zoontje naar school gaat, lukt dit allemaal net iets eenvoudiger aangezien ik nu flexibeler kan spelen met mijn werkuren. Ik plan 2 trainingen per week in tijdens mijn middagpauze op het werk. Indien mogelijk doe ik 1 training vroeg in de ochtend voor ik naar het werk vertrek. Mijn lange duurloop staat altijd op zondag gepland. Mijn andere training probeer ik een beetje te kijken de week zelf hoe dit het beste gepland kan worden. Op deze manier verlies ik veel minder tijd met mijn gezin in vergelijking met voor hij naar school ging. 5 trainingen per week is veel maar dit geeft mij net energie voor de rest van de dag. Hierdoor voelt dit helemaal niet als een opgave. Dit is uiteraard heel belangrijk want anders zou ik dit nooit kunnen volhouden!


NN Running Club anno 2019

NN Running Club Photoshoot©gregoryvg_photography

Januari zit er ondertussen al op. Hopelijk kan je uw goede voornemens nog steeds goed volhouden! Heb je toch het gevoel dat je hier wat steun in kan gebruiken? Neem dan zeker eens een kijkje op de leukste en gezondste community van het land!

Eind augustus 2018 vond de lancering plaats van de NN Running Club. De NN wat? Sta mij toe alles even op te frissen. De NN Running Club is de allereerste online community waarin we mensen proberen aan te sporen tot een actieve en gezonde levensstijl. Het blijft niet alleen bij motiveren, je wordt er ook nog eens voor beloond. Beter dan dit kan het toch niet zijn? Dankzij het uploaden van je sportieve activiteiten wordt je beloond met coins. Deze coins kan je omzetten in tal van leuke gadgets of voordelen in de webshop!

De NN Running Club is niet alleen toegankelijk voor lopers, integendeel! Elke sportieve activiteit die je kan registreren wordt beloond. Fietsen, zwemmen, wandelen,… Het telt allemaal ongeacht je niveau. Op het online platform vind je ook tal van artikels en blogs terug van experts op vlak van sport, voeding en gezondheid om je verder te inspireren en motiveren. Iedere maand kan je ook deelnemen aan challenges om extra coins te verzamelen. Deze challenges zijn zeer uiteenlopend en voor ieders wat wils. Ze kunnen je dat duwtje in de rug geven om net die extra training te doen zodat je toch uw doel hebt gehaald. Altijd al eens een conditietest willen doen? Dit kan je goedkoper doen met je verzamelde coins!

NN Running Club Persdag©gregoryvg_photography

Na de lancering van het platform was de respons immens. Dit had natuurlijk als gevolg dat er enkel problemen opdoken. Ondertussen zijn ze erin geslaagd om de bugs op te lossen en de wachttijd bij de bestellingen in de webshop werd ook weggewerkt. Momenteel zitten we aan meer dan 13.000 leden! Dan kan je echt wel van een succes spreken maar hier willen we het uiteraard niet bij laten! Spoor al je vrienden en familie aan om lid te worden zodat onze club alleen maar groter kan worden. In de loop van dit jaar zullen er nog een paar verbeteringen aan het platform komen die het gebruik nog zullen vergemakkelijken.

Ben je zelf nog geen lid? Ga dan nu snel naar NN Running Club en meldt je aan. Koppel je smartwatch of app aan het platform en begin met coins te verzamelen! Uiteraard zal NN dit jaar ook weer aanwezig zijn op tal van events. Wie weet lopen we elkaar daar wel tegen het lijf! Deze events zijn de ideale moment om nieuwe mensen te leren kennen. Ik het het voorbije jaar het geluk gehad om vele nieuwe vrienden te leren kennen dankzij de NN Running Club. Hopelijk telt dit voor jou ook! Vergeet ons ook niet te volgen op sociale media, wie weet kom je nog wel bekende gezichten tegen.NN Running Club Photoshoot©gregoryvg_photography

Albera Expeditions: The perfect getaway for runners!

Nederlandstalige versie onderaan

girl running on a crest in pyrenees

Running and vacations. These 2 things are part of my favourite things but what’s more fun than combining them? When I go on a holiday, I always bring my running shoes. I always like to discover a new place with running. When there is no fixed route, it can sometimes be a little bit more difficult. You will never know where the road will take you. Thank God for Google maps who can always show you the way back if necessary.

What if you don’t have to think about this? Complete designed stages, being overwhelmed in culture, good food and drinks and a lot more. Albera Expeditions offers it! This organization started to offer the ultimate vacation for runners since 2018. Discovering the South of France in your running shoes? You do it with them! They offer 2 different expeditions to discover all the beauty of this region in a unique way. After living and working in the big cities for years, Pablo and his brother went back to the region they grew up. Their goal was to combine their 2 passions: running and discovering nature.

The two expeditions they offer in the South of France are completely designed by themselves. Although they knew the region by heart, it took months to design the different stages. The expeditions take one week and they offer you a variety of activities. In the morning, you have a running stage and in the afternoon they have some cultural activities planned ( for example: a visit to a vineyard with tasting ). All the running stages can be adapted if necessary besides one. Albera Expeditions offers an all-inclusive package. You only have to get to the pick-up point in Barcelona. If you want, you can combine this with a visit to this beautiful city too. Once they have picked you up, everything will be arranged by them.

Does the South of France doesn’t sounds adventurous enough? In that case you can take part in their expedition they offer in Thailand. They work together with a local guide who has developed lots of tracks in the Northern Thailand. Preparing this expedition took months of work to give a unique experience where you get indulged in the Thai Culture. At the end of this trip, you can relax on one of the beautiful beaches Thailand has to offer.

One of the most important values of Albera Expeditions is you get to know the region as the locals do. In every expedition, one of them will be there to accompany you. By cooperating with the locals, they get to offer the best tracks, the best accommodations and they have the local cultural knowledge you need. Taking part in their expeditions will be an unforgettable and unique experience.

Do you think you would like to join them on one of their expeditions or do you need more information? If so, you can take a look at their website: Completely convinced and want to book? Use the code: DEVERS200 and you get a discount of $200 on this trip.

Get ready for an unforgettable experience with Albera Expeditions!

Nederlandstalige versie

Albera Expeditions: The perfect getaway for runners!

girl running on a crest in pyrenees

Hardlopen en vakantie. Dit zijn toch 2 van mijn favoriete dingen maar wat is er nog leuker dan deze twee te combineren? Als ik op vakantie ga, neem ik mijn hardloopschoenen altijd mee. Ik kan er enorm van genieten om een nieuwe plek al lopend te ontdekken.  Indien er geen vaste route in je buurt is die je kan volgen, kan dit wel wat problemen met zich meebrengen.  Je zal nooit op voorhand weten waar je exact gaat uitkomen als je bepaalde wegen volgt. Gelukkig is er Google Maps die je altijd de weg terug  kan tonen indien nodig.

Wat als dit probleem voor u wordt opgelost? Uitgestippelde routes, ondergedompeld worden in cultuur, lekker eten en drinken en zoveel meer. Albera Expeditions biedt het aan! Deze organisatie is in 2018 begonnen met het aanbieden van de ultieme vakantie voor lopers. Het zuiden van Frankrijk ontdekken op je loopschoenen? Dat doe je via hen! Zij bieden 2 expedities aan zodat je deze prachtige streek op een unieke manier kan ontdekken. Na jaren in grote steden gewoond en gewerkt te hebben besloten Pablo en zijn broer om terug te gaan naar de streek waar ze zijn opgegroeid.  Hun doel was om hun 2 grote passies te combineren: hardlopen en de natuur ontdekken.

De twee expedities die zij aanbieden in het zuiden van Frankrijk hebben zij volledig zelf uitgestippeld. Ondanks dat ze streek uit hun hoofd kenden, duurde het toch maanden om de routes te plannen. De expeditie duurt een week en je krijgt een gevarieerd aanbod met niets dan mooie uitzichten en belangrijke plaatsen voorgeschoteld krijgt. In de voormiddag staat er een loop gepland en de namiddag wordt opgevuld met andere culturele activiteiten zoals bv een bezoek aan een wijngaard. Indien nodig kunnen de loopsessies aangepast of ingekort worden op 1 dag na. Albera expeditions biedt een all-in concept aan. Het enige dat je moet doen is op het afspreekpunt in Barcelona geraken. Indien gewenst kan je dit dus combineren met een bezoek aan deze prachtige stad. Vanaf daar wordt alles door hen geregeld.

Klinkt het zuiden van Frankrijk niet avontuurlijk genoeg? Dan kan je misschien deelnemen aan de expeditie die ze aanbieden in Thailand. Zij werken samen met een lokale gids die tal van routes heeft vastgelegd in het noorden van Thailand. Uiteraard heeft deze expeditie maanden de tijd gekost om een unieke ervaring tot stand te brengen waarin je wordt ondergedompeld in de Thaise cultuur. Op het einde van deze trip kan je uitblazen op een van de zovele prachtige stranden van Thailand.

Een van de belangrijkste waarden van Albera expeditions is dat je de streek leert kennen zoals de locals ze kennen. Hierdoor zal er telkens een van hen aanwezig zijn bij de expedities die zij aanbieden. Door samen te werken met de lokale bevolking zijn ze gegarandeerd van de beste paden, de beste accommodaties en al de culturele kennis die ze nodig hebben. Deelnemen aan een van hun expedities zal ongetwijfeld een onvergetelijke en unieke ervaring zijn.

Lijk het je wel wat om deel te nemen aan een van hun expedities of wil je nog meer informatie? Neem dan zeker eens een kijkje op hun website: Ben je helemaal overtuigd en wil je graag boeken? Maak gebruik van de code DEVERS200 en je krijgt $200 korting op de totaalprijs.

Maak je klaar voor een onvergetelijke ervaring met Albera Expeditions!

Road to Antwerp marathon 2019

De feestdagen zijn achter de rug en dus wordt het tijd om in marathonmodus te schakelen. Zoals ik reeds verteld heb in mijn vorige blog, zal mijn eerste marathon in 2019 die van Antwerpen zijn.  Als ambassadeur van de NN Running Club mocht ik hiervoor een conditietest afleggen bij Energy Lab. Hiervoor had ik afgelopen zaterdag een afspraak in hun filiaal in Eindhoven.


Ik was best benieuwd hoe alles ging verlopen aangezien het de eerste keer was dat ik een lactaattest zou doen. Naast mijn lactaattest kreeg ik ook een dexascan. Dankzij deze scan kom je alles te weten over de volledige samenstelling van je lichaam. Dit zou best confronterend kunnen zijn na de feestdagen en het iets minder intensief trainen de voorbije weken. Voor we overgingen tot de scan had ik eerst een inleidend gesprek met Laurens. We overliepen mijn historiek qua wedstrijden en persoonlijke records. Hierin gaf Laurens onmiddellijk aan dat ik zeker nog marge heb op de kortere afstanden, gezien de tijden die ik loop op de langere afstanden. Na het gesprek gingen we eerst aan de slag met de dexascan. De scan zelf duurde een paar minuten en de resultaten waren onmiddellijk beschikbaar. Het verdikt was onverbiddelijk. De weegschaal gaf 66 kg aan en mijn vetpercentage ligt momenteel op 21%. Dit is toch een stuk hoger dan dat ik verwacht had om eerlijk te zijn. Aan mijn armen en benen heb ik niet veel vet maar de plaatsen waar het probleem zich situeert zijn mijn heupen en buik. Dit is dan ook weer geen verrassing. Om zo met de neus op de feiten gedrukt te worden, geeft dit me wel een extra duw in de rug om terug vol aan de bak te gaan. Laurens gaf aan dat mijn percentage toch zou moeten zakken naar een 17% ongeveer. Dit is volgens hem perfect haalbaar als ik terug overstap naar 5 trainingen per week.

Na de bespreking van mijn scan gingen we verder met het belangrijkste onderdeel van de dag: de lactaattest. Ik zou de test starten aan een rustig tempo van 7 km per uur. Ik moest telkens een blok van 5 minuten lopen aan datzelfde tempo. Daarna moest ik van de loopband stappen zodat Laurens bloed kon prikken in mijn oor om de verzuring te meten. Elk blok werd de snelheid verhoogd met 1,5 km/u. Ik loop bijna enkel op een loopband tijdens mijn testen. Ik merk toch altijd dat ik dit zwaarder vind dan gewoon lopen op de weg. De eerste 3 blokken liepen heel gemakkelijk maar ik merkte snel dat mijn hartslag een stuk hoger lag dan wanneer ik dit tempo loop op de weg. Vervolgens liep ik nog 3 blokken volledig uit aan 11,5, 13 en 14,5 km/u. Tijdens het blok van 16 km/u ben ik gestopt na 2 minuten. Laurens had alle informatie al die hij nodig had om mijn schema op te maken.  Na een korte douche was het tijd om de analyse te maken van mijn conditietest. Laurens stelde snel vast dat ik aan hoge snelheid goed zat maar dat mijn hartslag in de lagere zones eigenlijk te snel steeg. Dit is ook iets dat me al opgevallen was tijdens de laatste trainingsweken. Ik heb dan ook meer op snelheid getraind in plaats van rustige duurlopen te doen. Het is nu van belang om mijn basis terug breder te maken zodat ik opnieuw marge kan uitbouwen in de hogere hartslagzones.  Het blijft toch een beetje frustrerend dat je elke keer een lichte terugval hebt en opnieuw moet beginnen opbouwen.


Na mijn test bij Energy Lab had ik nog een loopevent op de planning staan die dag. Ik werd uitgenodigd om deel te nemen aan de tweede editie van de Star Light Run in Westerlo. Samen met 2 vrienden vertrokken we richting Westerlo. Ter plaatse kwam ik nog heel wat bekende gezichten tegen. Zo kwam ik ook enkele medeambassadeurs tegen van de NN Running Club. De Star Light Run is een 10km-wedstrijd die wordt gelopen in het donker over een stervormig parcours met de nodige lichteffecten. De regen zorgde ervoor dat je af en toe je balans moest zoeken over de boswegen. Ik heb de ganse wedstrijd samen gelopen met Kim en Nele. We stonden bij de start helemaal achteraan waardoor het soms wel zoeken was om een beetje tempo te kunnen maken. We hebben er gewoon een gezellig babbelrondje van gemaakt. Gelukkig zijn we allemaal recht gebleven wat niet evident was in sommige bochten. We naderden de finish en dankzij een stevige eindspurt slaagde ik er nog in net onder het uur binnen te komen. Geen toptijd natuurlijk maar dat was vandaag ook helemaal niet het doel. Om de avond goed af te sluiten hebben we nog een blonde Tongerlo gedronken alvorens terug naar huis te rijden. Een leuk einde van een geslaagde dag. Vanaf nu kan de voorbereiding van mijn 5de marathon starten. Mijn doel voor Antwerpen zal niet anders zij dan de laatste 2 marathons: finishen binnen 3 uur 30 minuten. Ik zal er klaar voor zijn!

Blog at

Up ↑

%d bloggers like this: